Ε.Ι.Π.Α.Σ.
Έλληνας
Ευρωβουλευτής ταρακουνά την Φον Ντερ Λάιεν για τα Σκόπια
Το βίντεο περιλαμβάνει επίσης έναν χάρτη στον οποίο η περιοχή ονομάζονταν Βαρντάσκα
ΟΕυρωβουλευτής της Ελληνικής Λύσης Εμμανουήλ Φράγκος Φραγκούλης προχώρησε στις 6 Οκτωβρίου 2026 σε ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, απευθύνοντας μήνυμα προς την Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, σχετικά με τα Σκόπια.
Ο ίδιος έφερε για άλλη μια φορά στο προσκήνιο το μακεδονικό ζήτημα με μια προκλητική ανάρτηση
στο Facebook, με την οποία αποκαλεί τα Σκόπια «ανύπαρκτο κράτος», που κατοικούνται κυρίως από Βούλγαρους και Αλβανούς, αναφέρει το σκοπιανό ΜΜΕ Mkd.mk.«Μήνυμα
προς την Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν: Τα Σκόπια είναι ένα ανύπαρκτο κράτος, κυρίως
με βουλγαροαλβανικό πληθυσμό, σε ελληνικά εδάφη», αναφέρει η ανάρτηση στο προφίλ του Φράγκου,
συνοδευόμενη από ένα βίντεο που δείχνει ιστορικούς χάρτες και πολιτικά
μηνύματα.
Το
βίντεο περιλαμβάνει επίσης έναν χάρτη στον οποίο η περιοχή της «Μακεδονίας»
[τεριτορίγιατα να Μακεντόνια – територијата на Македонија] αναγράφεται ως
«Βαρντάρσκα» [„Вардарска“] καθώς και την επιγραφή «Βουλγαροαλβανική»
[„Бугарско-албанска“], η οποία αμφισβητεί την εθνική ταυτότητα και κρατική
υπόσταση της «Μακεδονίας», όπως χαρακτηριστικά σημειώνεται.
Υπενθυμίζουμε
ότι ο όρος «Βαρντάρσκα» είναι ιστορικά αληθινός και υπαρκτός, και
χρησιμοποιούνταν ως επίθετο για να περιγράψει μια συγκεκριμένη διοικητική
περιφέρεια στην Γιουγκοσλαβία.
Συγκεκριμένα,
η λέξη «Vardarska» (Βαρντάρσκα) στα σλαβικά είναι επίθετο που σημαίνει «αυτός
που σχετίζεται με τον ποταμό Βαρδάρη» (τον ποταμό Αξιό).
Η
ιστορική πραγματικότητα πίσω από τον όρο χωρίζεται σε συγκεκριμένες περιόδους:
Μπανόβινα του Βαρδάρη (Vardarska Banovina): Αυτή είναι η επίσημη χρήση του
όρου. Την περίοδο 1929–1941, το Βασίλειο της Γιουγκοσλαβίας χωρίστηκε σε 9
διοικητικές περιφέρειες (επαρχίες), οι οποίες ονομάζονταν «Μπανόβινες».
Η
νοτιότερη επαρχία, με πρωτεύουσα τα Σκόπια, ονομάστηκε Μπανόβινα του Βαρδάρη.
Περιλάμβανε τη σημερινή Βόρεια Μακεδονία, καθώς και τμήματα της νότιας Σερβίας
και του Κοσσυφοπεδίου.
Μετά
τους Βαλκανικούς Πολέμους (1912-1913), όταν η Σερβία προσάρτησε αυτή την
περιοχή, η επίσημη ονομασία της ήταν «Νότια Σερβία».
Η
περιοχή μετονομάστηκε επίσημα σε «Λαϊκή Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Μακεδονίας»
αργότερα, κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και της ανάληψης της
εξουσίας από τον γνωστό Ανθέλληνα κομμουνιστή ηγέτη Γιόσιπ Μπροζ Τίτο
(1943–1944).
Επίσης
μέχρι τους Βαλκανικούς Πολέμους (1912-1913), ο ελληνισμός είχε ισχυρή
πολιτισμική, θρησκευτική και οικονομική κυριαρχία στα αστικά κέντρα της
περιοχής, κυρίως στην Πελαγονία.
Το
Μοναστήρι (Μπίτολα), αποτελούσε το σημαντικότερο κέντρο του ελληνισμού στην
περιοχή. Το 1913, κατοικούσαν εκεί περίπου 14.000 Έλληνες. Η πόλη διέθετε
ελληνικά σχολεία, τυπογραφεία, εκκλησίες και μια οικονομικά ισχυρή τάξη
εμπόρων.
Κρούσοβο,
Μεγάροβο, Νιζόπολη: Ήταν κωμοπόλεις με έντονο ή και αμιγώς ελληνικό/βλαχόφωνο
στοιχείο. Για παράδειγμα, το 1913 το Κρούσοβο είχε πάνω από 3.200 Έλληνες
κατοίκους.
Η
περιοχή του Μοναστηρίου, του Μοριχόβου και του Κρουσόβου υπήρξε θέατρο σκληρών
συγκρούσεων, με πολλούς ντόπιους οπλαρχηγούς και αστούς να οργανώνουν την
ελληνική άμυνα απέναντι στους Βούλγαρους κομιτατζήδες.
Ενσωμάτωση
στη Σερβία-Γιουγκοσλαβία και η αφομοίωση των Ελλήνων
Με
τη Συνθήκη του Βουκουρεστίου (1913), η περιοχή περιήλθε στο Βασίλειο της
Σερβίας (και μετέπειτα Γιουγκοσλαβίας).
Το
σερβικό κράτος εφάρμοσε πολιτική αφομοίωσης. Τα ελληνικά σχολεία και οι
κοινότητες έκλεισαν, οι περιουσίες εθνικοποιήθηκαν και πολλοί Έλληνες
αναγκάστηκαν να μεταναστεύσουν στην ελεύθερη Ελλάδα (στη Φλώρινα, τη
Θεσσαλονίκη κ.α.).
Ένα
μεγάλο μέρος του ελληνισμού της περιοχής ήταν βλαχόφωνοι με ελληνική συνείδηση
(Γραικομάνοι). Υπό το καθεστώς της γιουγκοσλαβικής διοίκησης (ιδιαίτερα μετά το
1945, επί Τίτο), οι πληθυσμοί αυτοί σταδιακά αποκόπηκαν από την ελληνική
παιδεία και εντάχθηκαν στην ευρύτερη κοινωνία της περιοχής.
Η
τελευταία σημαντική προσθήκη ελληνικού πληθυσμού στα Σκόπια έγινε μετά τη λήξη
του Ελληνικού Εμφυλίου Πολέμου.
Χιλιάδες
ηττημένοι αντάρτες του αποκαλούμενου Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας (ΔΣΕ) και οι
οικογένειές τους κατέφυγαν ως πολιτικοί πρόσφυγες στη Γιουγκοσλαβία.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου