Ο ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 6-9-2026 , === Ἐπιστολῶν (Β΄ Κορ. α΄ 21 – β΄ 4) === Ματθαίου (Ματθ. κβ΄ 2-14) === Εωθινόν Γ'' ===

 Ε.Ι.Π.Α.Σ.

Εωθινόν  

06-09-2026 ΟΡΘΡΟΣ ΙΔ΄ ΚΥΡΙΑΚΗΣ † Ἡ ἀνάμνησις τοῦ γεγονότος θαύματος ἐν Κολασσαῖς, ἤτοι ἐν Χώναις, παρὰ τοῦ Ἀρχαγγέλου Μιχαήλ. Ἦχος πλ. α΄. Ἑωθινόν Γ΄

                               Ἀπολυτίκιον. Ἦχος πλ. α´.

Τὸν συνάναρχον Λόγον Πατρὶ καὶ Πνεύματι, τὸν ἐκ Παρθένου τεχθέντα εἰς σωτηρίαν ἡμῶν, ἀνυμνήσωμεν πιστοὶ καὶ προσκυνήσωμεν, ὅτι ηὐδόκησε σαρκί, ἀνελθεῖν ἐν τῷ σταυρῶ, καὶ θάνατον ὑπομεῖναι, καὶ ἐγεῖραι τοὺς τεθνεώτας, ἐν τῇ ἐνδόξω Ἀναστάσει αὐτοῦ.

                                         Ἀπολυτίκιον Ἦχος δ'.

Ὁ ὑψωθεὶς ἐν τῷ Σταυρῷ Τῶν οὐρανίων στρατιῶν Ἀρχιστράτηγε, δυσωποῦμέν σε ἀεὶ ἡμεῖς οἱ ἀνάξιοι, ἵνα ταῖς σαῖς δεήσεσι τειχίσῃς ἡμᾶς, σκέπη τῶν  πτερύγων, τῆς ἀΰλου σου δόξης, φρουρῶν ἡμᾶς προσπίπτοντας, ἐκτενῶς καὶ βοῶντας· Ἐκ τῶν κινδύνων λύτρωσαι ἡμᾶς, ὡς

ταξιάρχης τῶν ἄνω Δυνάμεων.

                                       Ἀπολυτίκιον τοῦ Ναοῦ

                                           Κοντάκιον Ἦχος Δ΄

 Ἰωακεὶμ καὶ Ἄννα ὀνειδισμοῦ ἀτεκνίας, καὶ Ἀδὰμ καὶ Εὔα, ἐκ τῆς φθορᾶς τοῦ θανάτου, ἠλευθερώθησαν, Ἄχραντε, ἐν τῇ ἁγίᾳ γεννήσει σου· αὐτὴν ἑορτάζει καὶ ὁ λαός σου, ἐνοχῆς τῶν πταισμάτων, λυτρωθεὶς ἐν τῷ κράζειν σοι· Ἡ στεῖρα τίκτει τὴν Θεοτόκον, καὶ τροφὸν τῆς ζωῆς ἡμῶν.

=================================

                                   ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ

 

Ἀποστολικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 6 Σεπτεμβρίου 2026, Κυριακή ΙΔ΄ Ἐπιστολῶν (Β΄ Κορ. α΄ 21 – β΄ 4)

21 ὁ δὲ βεβαιῶν ἡμᾶς σὺν ὑμῖν εἰς Χριστὸν καὶ χρίσας ἡμᾶς Θεός, 22 ὁ καὶ σφραγισάμενος ἡμᾶς καὶ δοὺς τὸν ἀρρα­βῶνα τοῦ Πνεύματος ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν. 23 Ἐγὼ δὲ μάρτυρα τὸν Θεὸν ἐπικαλοῦμαι ἐπὶ τὴν ἐμὴν ψυχήν, ὅτι φειδόμενος ὑμῶν οὐκέτι ἦλθον εἰς Κόρινθον. 24 οὐχ ὅτι κυριεύομεν ὑμῶν τῆς πίστεως, ἀλλὰ συνεργοί ἐσμεν τῆς χαρᾶς ὑμῶν· τῇ γὰρ πίστει ἑστήκατε.
Εκρινα δὲ ἐμαυτῷ τοῦτο, τὸ μὴ πάλιν ἐν λύπῃ ἐλθεῖν πρὸς ὑμᾶς. 2 εἰ γὰρ ἐγὼ λυπῶ ὑμᾶς, καὶ τίς ἐστιν ὁ εὐφραίνων με εἰ μὴ ὁ λυπούμενος ἐξ ἐμοῦ; 3 καὶ ἔγραψα ὑμῖν τοῦτο αὐτό, ἵνα μὴ ἐλθὼν λύπην ἔχω ἀφ᾿ ὧν ἔδει με χαίρειν, πεποιθὼς ἐπὶ πάντας ὑμᾶς ὅτι ἡ ἐμὴ χαρὰ πάντων ὑμῶν ἐστιν. 

4 ἐκ γὰρ πολλῆς θλίψεως καὶ συνοχῆς καρδίας ἔγρα­ψα ὑμῖν διὰ πολλῶν δακρύ­ων, οὐχ ἵνα λυπηθῆτε, ἀλ­λὰ τὴν ἀγάπην ἵνα γνῶτε ἣν ἔχω περισσοτέρως εἰς ὑ­μᾶς.

                                  ΕΡΜΗΝΕΙΑ Π. Ν. ΤΡΕΜΠΕΛΑ

21 Ἐκεῖνος λοιπόν πού δίνει τή βεβαιότητα καί σέ μᾶς καί σέ σᾶς, καί μᾶς στηρίζει νά μένουμε πιστοί καί ἀσά­λευτοι στό Χριστό καί πού μᾶς ἔχρισε μέ τή χάρη τοῦ Πνεύματός του, εἶναι ὁ Θεός. 22 Αὐτός καί μᾶς σφράγισε ὡς δικούς του καί ἔδωσε στίς καρδιές μας τό Πνεῦμα του ὡς ἀρραβώνα καί ἀσφα­­­­­λή ἐγγύηση γιά τό ὅτι θά ἐκπληρώσει ὅλες τίς ὑπο­­­­­­­σχέσεις πού μᾶς δίνει μέ τό Εὐαγγέλιό του. 

23 Καί γιά νά ἐπανέλθω στό ζήτημα τοῦ ταξιδιοῦ μου, ἐπικαλοῦμαι τόν καρδιογνώστη Θεό νά δεῖ αὐτός τά βάθη τῆς ψυχῆς μου καί νά μαρτυρήσει ἄν εἶναι ἀλήθεια ὅτι δέν ἦλθα ἀκόμη στήν Κόρινθο ἐπειδή σᾶς λυποῦμαι καί δέν θέλω νά δοκιμάσετε τήν αὐστηρότητά μου. 

24 Καί δέν λέω τό τελευταῖο αὐτό ἐπειδή δῆθεν εἴμαστε κύριοι τῆς πίστεώς σας καί ἔχουμε ἐξουσία ἐπάνω σας σάν νά εἶστε δοῦλοι μας. Ἀντιθέτως εἴμαστε συνεργάτες τῆς χαρᾶς σας καί θέλουμε νά συντελοῦμε ὥστε νά αὐξάνει ἡ χαρά σας. Καί ἀποκλείεται ὁλότελα νά ἐξουσιάζουμε τήν πίστη σας, διότι ἐσεῖς στέκεστε καλά καί εἶστε στερεωμένοι στήν πίστη.
Καί τό ἀποφάσισα αὐτό καί γιά τόν ἑαυτό μου.

 Βρῆ­­­κα δηλαδή καλύτερο καί γιά τόν ἑαυτό μου νά μήν ἔλθω πάλι σέ σᾶς ἀναγκασμένος κι ἐγώ νά σᾶς προ­­­­ξε­νῶ λύπη μέ τούς ἐλέγχους μου, ἀλλά κι ἐσεῖς νά μοῦ προ­ξενεῖτε λύπη μέ τίς ἀταξίες πού θά βλέπω ἀνά­με­­σά σας. 2 Ὁπωσδήποτε λοιπόν ἤ ἐγώ ἤ ἐσεῖς θά αἰσθανόμασταν λύπη. Διότι, ἐάν ἐγώ μέ τούς ἐλέγχους μου προκαλῶ λύπη μετανοίας σέ σᾶς, ποιός ἄλλος μέ εὐφραίνει παρά ἐκεῖνος πού δέχεται τούς ἐλέγχους μου καί λυπᾶται ἀπό τίς δικές μου ἐπιτιμήσεις; Ἔτσι, ἐάν δέν λυπᾶμαι ἐγώ, θά λυπάστε ὅμως ἐσεῖς. 

3 Καί σᾶς ἔγραψα ἀκριβῶς αὐτό σέ προηγούμενη ἐπι­­­στο­λή μου, γιά νά διορθώσετε στό μεταξύ τίς ἀταξίες, ὥστε, ὅταν ἔλθω στήν Κόρινθο, νά τά βρῶ ὅλα ἐντά­­ξει καί νά μή νιώσω λύπη ἀπό ἐκείνους πού ἔπρε­­πε νά μοῦ δώσουν χαρά. Ἄλλωστε ἡ λύπη μου θά λυποῦσε κι ἐσᾶς. Διότι ἔχω γιά ὅλους σας τήν πε­ποί­θη­ση ὅτι ἡ χαρά μου εἶναι χαρά ὅλων σας.

 4 Καί μή νομίσετε ὅτι γιά τούς ἐλέγχους πού σᾶς ἔγρα­­ψα στήν ἐπιστολή μου ἐκείνη ἐγώ δέν ἔνιωσα καμία λύπη. Διότι σᾶς ἔγραψα πλημμυρισμένος ἀπό θλίψη καί στενοχώρια στήν καρδιά μου, μέ δάκρυα πολλά, ὄχι γιά νά λυπηθεῖτε, ἀλλά γιά νά γνωρίσετε τήν ὑπερβολική ἀγάπη πού ἔχω γιά σᾶς.

 

 ===============================

                      ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ

Εὐαγγελικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 6 Σεπτεμβρίου 2026, Κυριακή ΙΔ΄ Ματθαίου (Ματθ. κβ΄ 2-14)

2 ὡμοιώθη ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν ἀνθρώπῳ βασι­λεῖ, ὅστις ἐποίησε γάμους τῷ υἱῷ αὐτοῦ. 3 καὶ ἀπέστειλε τοὺς δούλους αὐτοῦ καλέσαι τοὺς κεκλημένους εἰς τοὺς γάμους, καὶ οὐκ ἤθελον ἐλθεῖν. 

4 πάλιν ἀπέστειλεν ἄλλους δούλους λέγων· εἴπατε τοῖς κεκλημένοις· ἰδοὺ τὸ ἄ­­­ρι­στόν μου ἡτοίμασα, οἱ ταῦ­­ροί μου καὶ τὰ σιτιστὰ τεθυμένα, καὶ πάντα ἕτοιμα· δεῦτε εἰς τοὺς γάμους. 5 οἱ δὲ ἀμελήσαντες ἀπῆλθον, ὁ μὲν εἰς τὸν ἴδιον ἀγρόν, ὁ δὲ εἰς τὴν ἐμπορίαν αὐτοῦ· 6 οἱ δὲ λοιποὶ κρατήσαντες τοὺς δούλους αὐτοῦ ὕβρι­σαν καὶ ἀπέκτειναν. 

7 ἀκούσας δὲ ὁ βασιλεὺς ἐ­­­­κεῖνος ὠργίσθη, καὶ πέμψας τὰ στρατεύματα αὐτοῦ ἀπώλεσε τοὺς φονεῖς ἐκείνους καὶ τὴν πόλιν αὐτῶν ἐνέπρησε. 8 τότε λέγει τοῖς δούλοις αὐ­­τοῦ· ὁ μὲν γάμος ἕτοιμός ἐστιν, οἱ δὲ κεκλημένοι οὐκ ἦσαν ἄξιοι· 9 πορεύεσθε οὖν ἐπὶ τὰς διεξόδους τῶν ὁδῶν, καὶ ὅ­­­σους ἐὰν εὕρητε καλέσατε εἰς τοὺς γάμους. 

10 καὶ ἐξελθόντες οἱ δοῦλοι ἐκεῖνοι εἰς τὰς ὁδοὺς συνήγαγον πάντας ὅσους εὗρον, πονηρούς τε καὶ ἀγαθούς· καὶ ἐπλήσθη ὁ γάμος ἀνακειμένων. 11 εἰσελθὼν δὲ ὁ βασιλεὺς θεάσασθαι τοὺς ἀνακειμένους εἶδεν ἐκεῖ ἄνθρωπον οὐκ ἐνδεδυμένον ἔνδυμα γά­­μου, 12 καὶ λέγει αὐτῷ· ἑταῖρε, πῶς εἰσῆλθες ὧδε μὴ ἔχων ἔνδυμα γάμου; ὁ δὲ ἐφιμώ­θη. 

13 τότε εἶπεν ὁ βασιλεὺς τοῖς διακόνοις· δήσαντες αὐτοῦ πόδας καὶ χεῖρας ἄρα­­τε αὐτὸν καὶ ἐκβάλετε εἰς τὸ σκότος τὸ ἐξώτερον· ἐ­κεῖ ἔσται ὁ κλαυθμὸς καὶ ὁ βρυγμὸς τῶν ὀδόντων. 14 πολλοὶ γάρ εἰσι κλητοί, ὀλίγοι δὲ ἐκλεκτοί.

                 ΕΡΜΗΝΕΙΑ Π. Ν. ΤΡΕΜΠΕΛΑ

2 Ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν μοιάζει μέ κάποιον ἄν­θρω­πο βασιλιά, ὁ ὁποῖος ἔκανε ἑορτασμούς γάμου γιά τό γιό του. 3 Ἔστειλε λοιπόν τούς δούλους του γιά νά καλέσει αὐ­τούς πού εἶχαν προσκληθεῖ στό γάμο, ἀλλά ἐκεῖνοι δέν ἤθελαν νά ἔλθουν. 4 Ἔστειλε ξανά ἄλλους δούλους λέγοντας: Πεῖτε στούς καλεσμένους: Ἰδού, ἑτοίμασα τό μεσημεριανό μου τραπέζι. Οἱ ταῦροι μου καί τά θρεφτάρια εἶναι σφαγμένα, κι ὅλα εἶναι ἕτοιμα. Ἐλᾶτε στό γάμο. 5 Αὐτοί ὅμως ἀδιαφόρησαν κι ἔφυγαν, ἄλλος στό χωράφι του κι ἄλλος στήν ἐμπορική του ἐπιχείρηση. 6 Καί οἱ ὑπόλοιποι, ἀφοῦ ἔπιασαν τούς δούλους του, τούς κακοποίησαν καί τούς σκότωσαν. 

7 Ὅταν τά ἄκουσε αὐτά ὁ βασιλιάς ἐκεῖνος, θύμωσε, κι ἀφοῦ ἔστειλε τά στρατεύματά του, ἐξολόθρευσε τούς φονιάδες ἐκείνους καί κατέκαψε τήν πόλη τους. (Ἔτσι τιμωρήθηκαν οἱ Ἰουδαῖοι καί τά Ἱεροσόλυμα, τούς ὁποίους ὑπονοεῖ ἡ παραβολή). 8 Τότε λέει στούς δούλους του: Τό τραπέζι τοῦ γάμου εἶναι ἕτοιμο· οἱ καλεσμένοι ὅμως δέν ἦταν ἄξιοι νά πάρουν μέρος σ’ αὐτό.

9 Πηγαίνετε λοιπόν στά σταυροδρόμια καί τά τρίστρατα, κι ὅσους βρεῖτε ἐκεῖ, καλέστε τους στούς γάμους. 10 Βγῆκαν τότε ἐκεῖνοι οἱ δοῦλοι στούς δρόμους καί μάζεψαν ὅλους ὅσους βρῆκαν, κακούς καί καλούς, καί γέμισε ἡ αἴθουσα τοῦ γάμου ἀπό ἀνθρώπους πού κάθισαν στό τραπέζι. (Αὐτό πραγματοποιήθηκε μέ τήν Ἐκκλησία, στήν ὁποία κλήθηκαν καί προσῆλθαν οἱ εἰδωλολάτρες πού πίστεψαν). 

11 Κι ὅταν μπῆκε ὁ βασιλιάς γιά νά δεῖ τούς καθισμένους στό τραπέζι, εἶδε ἐκεῖ κι ἕναν ἄνθρωπο πού δέν φοροῦσε ἐπίσημο ἔνδυμα γάμου. Δέν εἶχε δηλαδή μαζί μέ τήν πίστη καί τόν καρπό τῆς πίστεως, δηλαδή τίς ἀρετές. 12 Καί τοῦ λέει: Φίλε, πῶς μπῆκες ἐδῶ μέσα χωρίς νά ἔχεις ἐνδυμασία γάμου; Ἦταν εὔκολο νά ἀπευθυνθεῖς στήν ὑπηρεσία μου καί νά σοῦ δώσει μιά τέτοια ἐνδυμα­σία. 

Κι αὐτός τότε ἀποστομώθηκε. 13 Τότε ὁ βασιλιάς εἶπε στούς ὑπηρέτες: Δέστε τά χέρια καί τά πόδια του καί πάρτε τον καί ρίξτε τον ἔξω, στό πιό βαθύ σκοτάδι, πού εἶναι μακριά ἀπό τή βασιλεία τοῦ Θεοῦ. Ἐκεῖ οἱ ἄνθρωποι θά κλαῖνε καί θά τρίζουν τά δόντια τους. 14 Διότι πολλοί εἶναι οἱ καλεσμένοι στή βασιλεία τοῦ Θεοῦ, λίγοι ὅμως εἶναι οἱ ἐκλεκτοί, πού ἔχουν τίς ἀρετές καί θά κληρονομήσουν τή βασιλεία αὐτή.

 

 ================================

                         ΕΩΘΙΝΟΝ   Γ’’

⁹ Ἀναστὰς δὲ πρωῒ πρώτῃ σαββάτου ἐφάνη πρῶτον Μαρίᾳ τῇ Μαγδαληνῇ, ἀφ’ ἧς ἐκβεβλήκει ἑπτὰ δαιμόνια. ¹⁰ ἐκείνη πορευθεῖσα ἀπήγγειλε τοῖς μετ’ αὐτοῦ γενομένοις, πενθοῦσι καὶ κλαίουσι. ¹¹ κἀκεῖνοι ἀκούσαντες ὅτι ζῇ καὶ ἐθεάθη ὑπ’ αὐτῆς, ἠπίστησαν. ¹² Μετὰ δὲ ταῦτα δυσὶν ἐξ αὐτῶν περιπατοῦσιν ἐφανερώθη ἐν ἑτέρᾳ μορφῇ, πορευομένοις εἰς ἀγρόν. ¹³ κἀκεῖνοι ἀπελθόντες ἀπήγγειλαν τοῖς λοιποῖς· οὐδὲ ἐκείνοις ἐπίστευσαν. ¹⁴ Ὕστερον ἀνακειμένοις αὐτοῖς τοῖς ἕνδεκα ἐφανερώθη καὶ ὠνείδισε τὴν ἀπιστίαν αὐτῶν καὶ τὴν σκληροκαρδίαν, ὅτι τοῖς θεασαμένοις αὐτὸν ἐγηγερμένον οὐκ ἐπίστευσαν. ¹⁵ καὶ εἶπεν αὐτοῖς· Πορευθέντες εἰς τὸν κόσμον ἅπαντα κηρύξατε τὸ εὐαγγέλιον πάσῃ τῇ κτίσει. ¹⁶ ὁ πιστεύσας καὶ βαπτισθεὶς σωθήσεται, ὁ δὲ ἀπιστήσας κατακριθήσεται· ¹⁷ σημεῖα δὲ τοῖς πιστεύσασι ταῦτα παρακολουθήσει· ἐν τῷ ὀνόματί μου δαιμόνια ἐκβαλοῦσι· γλώσσαις λαλήσουσι καιναῖς· ¹⁸ ὄφεις ἀροῦσι· κἂν θανάσιμόν τι πίωσιν, οὐ μὴ αὐτοὺς βλάψει· ἐπὶ ἀρρώστους χεῖρας ἐπιθήσουσι, καὶ καλῶς ἕξουσιν. ¹⁹ Ὁ μὲν οὖν Κύριος μετὰ τὸ λαλῆσαι αὐτοῖς ἀνελήφθη εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ ἐκάθισεν ἐκ δεξιῶν τοῦ Θεοῦ. ²⁰ ἐκεῖνοι δὲ ἐξελθόντες ἐκήρυξαν πανταχοῦ, τοῦ Κυρίου συνεργοῦντος καὶ τὸν λόγον βεβαιοῦντος διὰ τῶν ἐπακολουθούντων σημείων. ἀμήν.

 

                               ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

 ⁹ Ὅταν δὲ ἀνέστη ὁ Ἰησοῦς τὸ πρωῒ τῆς πρώτης ἡμέρας τῆς ἑβδομάδος, ἐφάνη πρῶτον εἰς τὴν Μαρίαν τὴν Μαγδαληνήν, ἀπὸ τὴν ὁποίαν εἶχε βγάλει ἑπτὰ δαιμόνια. ¹⁰ Ἐκείνη ἐπῆγε καὶ ἀνήγγειλε τοῦτο εἰς τοὺς μαθητάς, ποὺ ἦσαν προτήτερα μαζί του καὶ οἱ ὁποῖοι εἶχαν πένθος καὶ ἔκλαιαν διὰ τὸν θάνατον τοῦ διδασκάλου των. ¹¹ Ἀλλ’ ἐκεῖνοι, ὅταν ἤκουσαν ὅτι ζῇ καὶ ὅτι αὐτὴ τὸν εἶδε, δὲν ἐπίστευσαν εἰς τοὺς λόγους της. ¹² Μετὰ ταῦτα δὲ ἐνεφανίσθη μὲ ἄλλην μορφήν, διαφορετικὴν ἀπὸ ἐκείνην ποὺ εἶχε προτοῦ σταυρωθῇ, εἰς δύο ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ ἐβάδιζαν καὶ ἐπήγαιναν εἰς κάποιο χωράφι. ¹³ Καὶ ἐκεῖνοι ἐπῆγαν καὶ ἀνήγγειλαν τοῦτο εἰς τοὺς λοιποὺς Ἀποστόλους, ἀλλ’ οὔτε εἰς ἐκείνους ἐπίστευσαν. ¹⁴ Ὕστερα ἐνεφανίσθη εἰς τοὺς ἕνδεκα, ὅταν αὐτοὶ εἶχαν καθίσει νὰ δειπνήσουν. Καὶ τοὺς ἐμέμφθη διὰ τὴν ὀλιγοπιστίαν τους καὶ διὰ τὴν σκληρότητα τῆς καρδίας των, διότι δὲν ἐπίστευσαν εἰς ἐκείνους, ποὺ τὸν εἶδαν ἀναστημένον. ¹⁵ Καὶ τοὺς εἶπε· Νὰ πᾶτε εἰς ὅλην τὴν οἰκουμένην καὶ νὰ κηρύξετε τὸ εὐαγγέλιον εἰς ὅλην τὴν λογικὴν κτίσιν καὶ δημιουργίαν. ¹⁶ Ἐκεῖνος, ποὺ θὰ πιστεύσῃ εἰς τὸ κήρυγμά σας καὶ θὰ βαπτισθῇ, θὰ σωθῇ, ἐκεῖνος ὅμως ποὺ θὰ ἀπιστήσῃ, θὰ κατακριθῇ. ¹⁷ Εἰς ἐκείνους δὲ ποὺ θὰ κιοτεύσουν, θὰ παρακολουθήσουν αὐτὰ τὰ ὑπερφυσικὰ σημάδια, ποὺ θὰ ἀποδεικνύουν τὴν δι’ αὐτῶν ἐνεργοῦσαν χάριν, καὶ τὴν ἀλήθειαν τῆς πίστεώς των· διὰ τῆς ἐπικλήσεως τοῦ ὀνόματός μου θὰ βγάλουν ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους δαιμόνια, θὰ ὁμιλήσουν γλώσσας ξένας, ποὺ δι’ αὐτοὺς θὰ εἶναι νέαι καὶ ἄγνωστοι μέχρι τῆς στιγμῆς ἐκείνης. ¹⁸ Θὰ σηκώσουν μὲ τὰ χέρια τους φίδια φαρμακερά, χωρὶς νὰ πάθουν τίποτε ἀπὸ τὰ δαγκώματά των· καὶ ἐὰν ἀκόμη πίουν δηλητήριον, ποὺ φέρει θάνατον, δὲν θὰ τοὺς βλάψῃ· θὰ βάλουν τὰ χέρια τους ἐπὶ ἀσθενῶν καὶ θὰ γίνουν καλά. ¹⁹ Ὁ μὲν Κύριος λοιπόν, ἀφοῦ τοὺς ὡμίλησεν ἐπανειλημμένως καὶ τοὺς εἶπε μεταξὺ ἄλλων καὶ αὐτά, ἀνελήφθη εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ ἐκάθισεν εἰς τὰ δεξιὰ τοῦ Θεοῦ. ²⁰ Ἐκεῖνοι δέ, ἀφοῦ ἐβγῆκαν εἰς περιοδείαν, ἐκήρυξαν εἰς κάθε μέρος, καὶ ὁ Κύριος ἦτο συνεργός των καὶ ἐπεβεβαίωνε τὸν λόγον τοῦ κηρύγματός των μὲ τὰ θαύματα, ποὺ ἐπηκολούθουν εἰς τὸ κήρυγμά των. Ἀμήν.

                                 ΟΜΙΛΙΑ

                                     ΟΙ ΚΑΛΕΣΜΕΝΟΙ

            Ἡ σημερινή παραβολή τοῦ Εὐαγγελικοῦ ἀναγνώσματος, ἀνάγλυφα δείχνει τό σχέδιο τοῦ Θεοῦ γιά τή σωτηρία τῶν ἀνθρώπων καί τή στάση τῶν ἀνθρώπων ἀπέναντι στό σχέδιο αὐτό.

Παραβολή τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν. Καί πιό συγκεκριμένα παραβολή τῶν βασιλικῶν γάμων. Ὁ γάμος καί τό δεῖπνο, τό πλούσιο τραπέζι, εἶναι δυό εἰκόνες, πού πολλές φορές χρησιμοποιοῦνται στήν Ἁγία Γραφή, γιά νά παρουσιαστεῖ ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν. Γιατί ἄραγε; Γιατί ὁ γάμος, καί μάλιστα ὁ βασιλικός γάμος, καί τό δεῖπνο, καί μάλιστα τό βασιλικό δεῖπνο, εἶναι δυό εὐχάριστα γεγονότα. Εὐφροσύνη ἐπικρατεῖ στό γάμο μέ ὅλες τίς χαρές του. Εὐφροσύνη ἐπικρατεῖ καί στό δεῖπνο μέ τά ἐκλεκτά φαγητά καί τά εὔγευστα ποτά. Εὐφροσύνη πρό παντός, ἄπειρη καί θεία εὐφροσύνη, ἐπικρατεῖ στή βασιλεία τοῦ Θεοῦ. Εὐφροσύνη, θεία εὐφροσύνη καί χαρά αἰσθάνονται οἱ πιστοί, πού γνώρισαν τό θέλημα τοῦ Θεοῦ καί γεύονται τίς δωρεές Του.

Ὁ Θεός στέλνει τό μονογενῆ του Υἱό στή γῆ, γιά νά γίνουν οἱ γάμοι αὐτοῦ καί τῶν ἀνθρώπων, γιά νά ἑνωθεῖ ὁ ἀποστάτης ἄνθρωπος μέ τόν ὑπερβατικό Θεό. Οἱ πρῶτοι δοῦλοι - ἀγγελιοφόροι τοῦ Βασιλιᾶ στέλνονται γιά τό μεγάλο κάλεσμα. Στό πρῶτο κάλεσμα ἡ ἀνταπόκριση ἀπογοητευτική. Οἱ καλεσμένοι αρνοῦνται τελείως τήν πρόσκληση: «Καί οὐκ ἤθελον ἐλθεῖν».

Ἄλλοι δέχονται τό προσκλητήριο, μά σάν φτάνει ἡ ὥρα τοῦ γάμου ἀπουσιάζουν. Τί ἔπαθαν; Ἀμέλησαν. Ἄλλα ἐνδιαφέροντα τράβηξαν περισσότερο τήν προσοχή τους καί κάλυψαν τό χρόνο τους. «Οἱ δέ ἄμελησαντες ἀπῆλθον, ὁ μέν εἰς τόν ἴδιον ἀγρόν, ὁ δέ εἰς τήν ἐμπορίαν αὐτοῦ».

Ὑπάρχει ὅμως καί ἡ Τρίτη κατηγορία τῶν ἀνθρώπων. Αὐτοί ὄχι μόνο δέν δέχονται τό προσκλητήριο, ὄχι μόνο δέν εὐχαρίστησαν γιά τήν τιμή πού τούς ἔγινε, ὄχι μόνο δέν ἔδειξαν στοιχειώδη εὐγένεια στούς κομιστές τοῦ μηνύματος, ἀλλά, κακοποιοί καί ἀχάριστοι, ὅρμησαν πάνω στούς ἀπεσταλμένους τοῦ Βασιλιᾶ, τούς κακοποίησαν, τούς ἔδεσαν, τούς ἔβρισαν, τούς βασάνισαν καί στό τέλος τούς σκότωσαν.

Μέ τρεῖς λέξεις θά μπορούσαμε νά ποῦμε, πώς ἡ πρώτη κατηγορία εἶναι οἱ ἀρνητές, ἡ δεύτερη κατηγορία εἶναι οἱ ἀμελεῖς καί ἡ τρίτη οἱ ἀσεβεῖς καί πολέμιοι. Ἐμεῖς ποῦ ἀνήκουμε;

Πηγαίνουμε στήν Ἐκκλησία, κοινωνοῦμε τῶν ἀχράντων μυστηρίων, ἀκοῦμε τόν λόγο τοῦ Θεοῦ. Ὅμως στήν Εὐαγγελική Παραβολή γίνεται καί μία ἄλλη ἐπισήμανση. Κάποιος βρίσκεται στό δεῖπνο χωρίς νά ἔχει ἔνδυμα γάμου καί ἐπιτημᾶται ἀπό τόν οἰκοδεσπότη. Στόν γάμο πάντα φοροῦμε ὅτι καλύτερο ἔχουμε. Καί τό ἔνδυμα αὐτό εἶναι ἡ ὀρθή πίστη καί τά καλά ἔργα, τά ὁποῖα θά πρέπει νά χαρακτηρίζουν τή ζωή μας.  

                                                   ΟΜΙΛΙΑ

                                 ΤΟ ΕΝ ΧΩΝΑΙΣ ΘΑΥΜΑ

Μέσα στὴν ἱστορία τῆς Ἐκκλησίας μας οἱ ἀγγελοφάνειες κατέχουν σημαντική θέση. ρὶν ἀπὸ τὴν ἔνσαρκον οἰκονομία τοῦ Κυρίου, ὁ ἀρχάγγελος Μιχαὴλ μὲ πολλοὺς τρόπους ἔδειξε τὴν συμπάθεια καὶ τὴ φροντίδα του πρὸς τὸ ἀνθρώπινο γένος. Καὶ μετὰ βέβαια ἀπὸ τὴν ἐνανθρώπιση τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ οἱ ἀποδείξεις τῆς ἀγάπης του ἦταν πολὺ μεγάλες. Ἀπόδειξη, λοιπὸν, τῆς μεγάλης του ἀγάπης ὑπῆρξε καὶ ἡ θαυματουργική του ἐπέμβαση στὶς Κολοσσές τῆς Φρυγίας.

   Ὅταν οἱ Ἅγιοι Ἀπόστολοι ξεκίνησαν γιὰ νὰ κηρύξουν τὸ λόγο τοῦ Εὐαγγελίου στὰ πέρατα τῆς γῆς, ὁ Εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης κατευθύνθηκε ἀρχικά στὴν Ἔφεσο. Ἀπὸ ἐκεῖ ἦρθε στὴν Ἱεράπολη τῆς Φρυγίας καὶ ἀπὸ ἐκεῖ πέρασε στὶς Κολοσσὲς, ὅπου καὶ προεῖπε ὅτι ὁ Ἀρχάγγελος Μιχαὴλ πρόκειται νὰ ἐπισκιάσει μὲ τὴ χάρη του τὸν τόπο τους.

 Κοντὰ στὶς Κολοσσὲς ὑπῆρχε μιὰ τοποθεσία ποὺ ὀνομαζόταν Χαιρέτοπος. Ἐκεῖ, ὁ Ἅγιος Ἰωάννης, ἀφοῦ δίδαξε καὶ θαυματούργησε, προφήτεψε ὅτι θά ἀναβλύσει πλούσιο ἁγίασμα, τό ὁποῖο θὰ τιμᾶται στὸ ὄνομα τοῦ Ἀρχιστρατήγου Μιχαὴλ καὶ θὰ κάνει πολλὰ θαύματα. Δὲν πέρασε πολὺς καιρὸς καὶ  στὸν τόπο αὐτὸ πράγματι ἀνέβλυσε θαυματουργικὰ ἀπὸ τὴν γῆ πηγὴ ποὺ θεράπευε ὅλες τὶς ἀσθένειες.

Ἔτσι ἐπαληθεύτηκε ὁ λόγος τοῦ Ἱεροῦ Εὐαγγελιστῆ καὶ καθημερινὰ μὲ τὴ δύναμη τοῦ Ἀρχαγγέλου Μιχαὴλ πολλοὶ ἀσθενεῖς, ὄχι μόνο Χριστιανοὶ ἀλλὰ καὶ εἰδωλολάτρες, θεραπεύονταν. Κάποιος εἰδωλολάτρης ἀπὸ τὴν Λαοδικεία,  πού εἶχε μία κόρη ἄλαλη, ἄκουσε γιὰ τὶς θεραπευτικὲς ἰδιότητες τῆς πηγῆς καὶ τὴν ἔφερε στὸ ἁγίασμα τοῦ ἀρχαγγέλου, ὅπου καὶ θεραπεύτηκε. Τότε ὁ πατέρας της ἀπὸ εὐγνωμοσύνη ἔχτισε ἐκεῖ περικαλλῆ ναὸ πρὸς τιμὴ τοῦ Ἀρχιστρατήγου Μιχαήλ. Εἶχαν περάσει ἐνενήντα χρόνια ἀπὸ τὸ χτίσιμο τοῦ ναοῦ, ὅταν μιὰ μέρα ἦρθε ἕνα δεκατετράχρονο παιδὶ ἀπὸ τὴν Ἱεράπολη μὲ σκοπὸ νά ἀφιερωθεῖ στὸν Ταξιάρχη. Ὁ νεαρός αὐτός ὀνομαζόταν Ἄρχιππος.

Παρέμεινε ἐκεῖ, διακονοῦσε στόν ναὸ ὡς νεωκόρος κι ἔκανε αὐστηρὴ ἄσκηση παρὰ τὴ νεαρή του ἡλικία. Τόσος ἦταν ὁ ζῆλος καὶ ἡ ἀγάπη του πρὸς τὸν Θεὸ, ὥστε σύντομα ἔλαβε τὸ χάρισμα τῆς θαυματουργίας. Βλέποντας ὁ διάβολος τὰ καθημερινὰ θαύματα τοῦ ἀσκητοῦ, κίνησε ἐναντίον του τὸν φθόνο τῶν εἰδωλολατρῶν, πού κατ´ ἐπανάληψη τὸν ἐξύβρισαν καὶ τὸν χτύπησαν.

Κάποτε θέλησαν νὰ φονεύσουν τὸν Ἀρχιππο καὶ νὰ ἐξαφανίσουν τὸ ἁγίασμα. Ὅταν ὅμως πλησίασαν, εἶδαν ἀπὸ μέσα νὰ βγαίνει φωτιὰ κι ἔφυγαν τρομαγμένοι.

   Στά ἀριστερά τῆς ἐκκλησίας ἔτρεχε ἕνας ποταμός, ὁ Χρύσος. Αὐτὸν σκέφθηκαν οἱ εἰδωλολάτρες νὰ κατευθύνουν πάνω στὸ ἁγίασμα, ὥστε νὰ ἀναμειχθεῖ μὲ τὸ νερὸ τοῦ ποταμοῦ κι ἔτσι οἱ Χριστιανοὶ νὰ μὴ μποροῦν νὰ τὸ χρησιμοποιήσουν.

Πράγματι ἔστρεψαν τὴν κοίτη τοῦ ποταμοῦ Χρύσου πάνω στὸ ἁγίασμα ἀλλὰ ξαφνικά τό ποτάμι στράφηκε πρὸς τὰ δεξιά τοῦ ναοῦ σὲ τόση ἀπόσταση, ὅση εἶχε πρὶν πρὸς τά ἀριστερά. Ὁ Ἀρχάγγελος Μιχαὴλ, ἀοράτως παρὼν, ματαίωσε καὶ πάλι τὰ ἄνομα σχέδιά τους.

   Ὕστερα ἀπὸ αὐτήν τὴν ἀποτυχία οἱ εἰδωλολάτρες σοφίστηκαν ἄλλο τέχνασμα. Στά ἀνατολικά τοῦ ἁγιάσματος πήγαζαν δύο μεγάλα ποτάμια, ὁ Λυκόκαστρος καὶ ὁ Κοῦφος. Αὐτὰ τὰ δύο ποτάμια σκέφθηκαν οἱ εἰδωλολάτρες νὰ στρέψουν πάνω στόν ναὸ μὲ τὸ ἁγίασμα. Ὁ τόπος ἐξ ἄλλου προσφερόταν, ἦταν πολὺ κατηφορικὸς καὶ τὸ νερὸ θὰ κατέβαινε μὲ μεγάλη ὁρμή. Ἔσκαψαν καί σχημάτισαν ἕνα φράγμα γιὰ νὰ συγκεντρωθεῖ τὸ νερό. Ὅταν πέρασαν δέκα μέρες, ἐλευθέρωσαν τὸ φράγμα καὶ τὰ νερὰ τῶν δύο ποταμῶν ὅρμησαν μὲ ἀκράτητη ὅρμὴ πρὸς τόν Ναὸ τοῦ Ἀρχαγγέλου μὲ τὸ ἀγίασμα.

Ὁ Ἄρχιππος ἀντελήφθη τί ἑτοίμαζαν οἱ ἀσεβεῖς καὶ μὲ προσευχὴ πύρινη καὶ δάκρυα παρακαλοῦσε τὸν Ἀρχάγγελο νὰ ματαιώσει τὰ σχέδιά τους. Ὁ Ἀρχάγγελος πράγματι ἄκουσε τὴν προσευχή του. Καθὼς λοιπόν τὰ νερὰ πλησίαζαν μὲ βοὴ, ὁ Ἄρχιππος βλέπει τὸν Ἀρχάγγελο Μιχαὴλ. Μὴν ἀντέχοντας ὅμως τὴν ἀστραφτερή του ὄψη, ποὺ ἔμοιαζε μὲ πύρινο στύλο, ὁ ὁποῖος ἔφτανε μέχρι τὸν οὐρανό, ἀπὸ φόβο μεγάλο ἔπεσε κάτω στὸ ἔδαφος. «Σήκω, Ἄρχιππε, τοῦ φωνάζει ὁ Ἀρχάγγελος, καὶ στάσου ἀριστερά μου χωρὶς νὰ φοβᾶσαι ».

   Ἀμέσως σηκώνει τὸ χέρι του, σταυρώνει τὴν πέτρα ποὺ ἦταν ριζωμένη πίσω ἀπὸ τὴν ἐκκλησία καὶ μὲ τὴν οὐράνια φωνὴ του προστάζει : «Μέχρι ἐδῶ θὰ εἶναι ἡ κίνησή σου !». Τὰ ποτάμια πράγματι στάθηκαν ἐκεῖ. Ἔπειτα μὲ τὸ ἀκόντιό του χτύπησε τὸν πέτρινο βράχο. Ὁ βράχος ἄνοιξε μέχρι κάτω βαθιά.

Ὁ Ἀρχάγγελος στή συνέχεια κάνει τὸ σημεῖο τοῦ Σταυροῦ καὶ προστάζει: «Νὰ χωνευτοῦν τὰ νερὰ ἐδῶ». Ἀμέσως τὰ νερὰ τῶν ποταμῶν χωνεύτηκαν μέσα σέ ἐκεῖνο τὸ ρῆγμα. Ἀπὸ τότε ἡ τοποθεσία ὀνομάσθηκε Χῶνες, πρὸς δόξα τοῦ Θεοῦ καὶ τιμὴ τοῦ Ἀρχαγγέλου Μιχαήλ. Ὁ Ναὸς ἔμεινε ἄθικτος ἀπὸ τὴν ὁρμὴ τῶν νερῶν καὶ ὁ Ἄρχιππος δόξαζε τὸν Θεὸ καὶ τὸν Μέγα Ἀρχιστράτηγο Μιχαὴλ γιὰ τὴν φοβερή του θαυματουργία.

   Καὶ σήμερα ποὺ οἱ προκλήσεις τῶν καιρῶν εἶναι μεγάλες καὶ πολλές, τὸ ἄγχος καὶ ἡ ἀγωνία ὅλο καὶ αὐξάνουν ἡ ἐλπιδοφόρος παρουσία τοῦ Ἀρχαγγέλου εἶναι κάτι περισσότερο ἀπὸ ἀπαραίτητη. Πῶς νὰ μὴν ψιθυρίσουμε «Σκέπασον ἠμᾶς ὑπὸ τὴν σκέπη τῶν πτερύγων σου, Μέγιστε Μιχαὴλ Ἀρχιστράτηγε»;