Ε.Ι.Π.Α.Σ.
28-12-2025 ΚΥΡΙΑΚΗ
ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΧΡΙΣΤΟΥ ΓΕΝΝΗΣΙΝ † «᾿Ιωσὴφ τοῦ μνήστορος, Δαυὶδ τοῦ προφητάνακτος καὶ ᾿
\ Ιακώβου τοῦ ἀδελφοθέου». \ Τῶν ἁγίων νηπίων τῶν ὑπὸ τοῦ ῾Ηρῴδου ἀναιρεθέντων·
Ἦχος δ΄. Ἑωθινόν στ΄
Ἀπολυτίκιον. Ἦχος δ´.
Τὸ φαιδρὸν τῆς Ἀναστάσεως κήρυγμα, ἐκ τοῦ Ἀγγέλου μαθοῦσαι αἱ τοῦ Κυρίου Μαθήτριαι, καὶ τὴν προγονικὴν ἀπόφασιν ἀπορρίψασαι, τοὶς Ἀποστόλοις καυχώμεναι ἔλεγον, Ἐσκύλευται
ὁ θάνατος, ἡγέρθη Χριστὸς ὁ Θεός, δωρούμενος τῶ κόσμω τὸ μέγα ἔλεος.
Ἀπολυτίκιον τῆς Ἑορτῆς. Ἦχος δ΄.
Ἡ γέννησίς σου Χριστὲ ὁ Θεὸς ἡμῶν, ἀνέτειλε τῷ κόσμῳ, τὸ φῶς
τὸ τῆς γνώσεως· ἐν αὐτῇ γὰρ οἱ τοῖς ἄστροις λατρεύοντες, ὑπὸ ἀστέρος ἐδιδάσκοντο·
σὲ προσκυνεῖν, τὸν Ἥλιον τῆς δικαιοσύνης, καὶ σὲ γινώσκειν ἐξ ὕψους ἀνατολήν,
Κύριε δόξα σοι.
Ἀπολυτίκιον τῶν Ἁγίων. Ἦχος β΄
Εὐαγγελίζου Ἰωσήφ, τῷ Δαυῒδ τὰ θαύματα τῷ Θεοπάτορι· Παρθένον
εἶδες κυοφορήσασαν, μετὰ Μάγων προσεκύνησας, μετὰ Ποιμένων ἐδοξολόγησας, δι’ Ἀγγέλου
χρηματισθείς. Ἱκέτευε Χριστὸν τὸν Θεόν, σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.
Ἀπολυτίκιον Τοῦ Ναοῦ
Κοντάκιον Ἦχος
γ΄
Ἡ Παρθένος σήμερον, τὸν
ὑπερούσιον τίκτει, καὶ ἡ γῆ τὸ Σπήλαιον, τῷ ἀπροσίτῳ προσάγει. Ἄγγελοι μετὰ
Ποιμένων δοξολογοῦσι. Μάγοι δὲ μετὰ ἀστέρος ὁδοιποροῦσι· δι’ ἡμᾶς γὰρ ἐγεννήθη,
Παιδίον νέον, ὁ πρὸ αἰώνων Θεός.
=================================================
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ
ΠΡΟΣ
ΓΑΛΑΤΑΣ Α´ 11 - 19
11 Γνωρίζω δὲ ὑμῖν, ἀδελφοί, τὸ εὐαγγέλιον τὸ εὐαγγελισθὲν
ὑπ’ ἐμοῦ ὅτι οὐκ ἔστι κατὰ ἄνθρωπον· 12 οὐδὲ γὰρ ἐγὼ
παρὰ ἀνθρώπου παρέλαβον αὐτό, οὔτε ἐδιδάχθην, ἀλλὰ δι’ ἀποκαλύψεως Ἰησοῦ Χριστοῦ. 13 Ἠκούσατε
γὰρ τὴν ἐμὴν ἀναστροφήν ποτε ἐν τῷ Ἰουδαϊσμῷ, ὅτι καθ’ ὑπερβολὴν ἐδίωκον τὴν ἐκκλησίαν
τοῦ Θεοῦ καὶ ἐπόρθουν αὐτήν, 14 καὶ προέκοπτον ἐν τῷ
Ἰουδαϊσμῷ ὑπὲρ πολλοὺς συνηλικιώτας ἐν τῷ γένει μου, περισσοτέρως ζηλωτὴς ὑπάρχων
τῶν πατρικῶν μου παραδόσεων. 15 Ὅτε δὲ εὐδόκησεν ὁ
Θεὸς ὁ ἀφορίσας με ἐκ κοιλίας μητρός μου καὶ καλέσας διὰ τῆς χάριτος αὐτοῦ 16 ἀποκαλύψαι
τὸν υἱὸν αὐτοῦ ἐν ἐμοὶ, ἵνα εὐαγγελίζωμαι αὐτὸν ἐν τοῖς ἔθνεσιν, εὐθέως οὐ
προσανεθέμην σαρκὶ καὶ αἵματι, 17 οὐδὲ ἀνῆλθον εἰς Ἱεροσόλυμα
πρὸς τοὺς πρὸ ἐμοῦ ἀποστόλους, ἀλλὰ ἀπῆλθον εἰς Ἀραβίαν, καὶ πάλιν ὑπέστρεψα εἰς
Δαμασκόν. 18 Ἔπειτα μετὰ ἔτη τρία ἀνῆλθον εἰς Ἱεροσόλυμα
ἱστορῆσαι Πέτρον, καὶ ἐπέμεινα πρὸς αὐτὸν ἡμέρας δεκαπέντε· 19 ἕτερον
δὲ τῶν ἀποστόλων οὐκ εἶδον εἰ μὴ Ἰάκωβον τὸν ἀδελφὸν τοῦ Κυρίου.
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ
ΠΡΟΣ
ΓΑΛΑΤΑΣ Α´ 11 - 19
11 Σας καθιστώ δε γνωστόν, αδελφοί, ότι το Ευαγγέλιον, το οποίον εγώ
εκήρυξα εις σας δεν είναι έργον ανθρώπου και δεν εκφράζει σκέψεις
ανθρώπων. 12 Διότι εγώ-όπως άλλωστε και οι άλλοι
Απόστολοι-δεν έχω παραλάβει αυτό από άνθρωπον ούτε το εδιδάχθην από άνθρωπον,
αλλά το παρέλαβα κατ' ευθείαν δι' αποκαλύψεων, τας οποίας ο ίδιος ο Ιησούς
Χριστός μου εφανέρωσε. 13 Βεβαίως και σεις οι ίδιοι έχετε
πληροφορηθή την ζωήν και συμπεριφοράν που είχα, όταν έμενα πιστός εις την
θρησκείαν των Εβραίων και ακολουθούσα όσα ο Ιουδαϊσμός εδίδασκε. Εχετε δηλαδή
πληροφορηθή ότι, επηρεασμένος βαθύτατα από τας παλαιάς διδασκαλίας του Νομου
και τα έθιμα των Ιουδαίων, κατεδίωκα με πολύν φανατισμόν και σκληρότητα την
Εκκλησίαν του Χριστού και προσπαθούσα να την ερημώσω και αφανίσω. 14 Χαρις
δε στον φανατισμόν μου αυτόν προώδευα στον Ιουδαϊσμόν παραπάνω από πολλούς
ομοεθνείς συνομήλικάς μου, διότι εδείκνυα περισσότερον από αυτούς ζήλον δια τας
πατροπαραδότους παραδόσεις μας. 15 Οταν δε ευδόκησεν ο
πανάγαθος Θεός, ο οποίος με είχε ξεχωρίσει και προορίσει από την κοιλίαν ακόμη
της μητρός μου, και με εκάλεσε δια της χάριτος του 16 να
αποκαλύψη εις την καρδίαν και την ψυχήν μου τον Υιόν αυτού, δια να τον κηρύττω
ως Σωτήρα εις τα έθνη, αμέσως δεν εζήτησα από κανένα άνθρωπον συμβουλήν και
καθοδήγησιν δια την μεγάλην αυτήν κλήσιν. 17 Ούτε ανέβηκα
εις τα Ιεροσόλυμα, δια να συναντήσω και συμβουλευθώ τους Αποστόλους, που είχαν
κληθή προ εμού στο αποστολικόν έργον, αλλ' ανεχώρησα εις τα μέρη της Αραβίας
και πάλιν επέστρεψα εις Δαμασκόν. 18 Επειτα, τρία έτη μετά
την ημέραν που εκλήθην από τον Χριστόν, ανέβηκα εις τα Ιεροσόλυμα, δια να
συναντήσω και γνωρίσω προσωπικώς τον Πετρον και έμεινα κοντά του δεκαπέντε
μόνον ημέρας. 19 Αλλον δε από τους Αποστόλους δεν είδα,
παρά μόνον τον Ιάκωβον, τον αδελφόν του Κυρίου.
ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ
ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ Β´ 13 - 23
13 Ἀναχωρησάντων δὲ αὐτῶν ἰδοὺ ἄγγελος Κυρίου φαίνεται κατ’ ὄναρ τῷ Ἰωσὴφ
λέγων· Ἐγερθεὶς παράλαβε τὸ παιδίον καὶ τὴν μητέρα αὐτοῦ καὶ φεῦγε εἰς Αἴγυπτον,
καὶ ἴσθι ἐκεῖ ἕως ἂν εἴπω σοι· μέλλει γὰρ Ἡρῴδης ζητεῖν τὸ παιδίον τοῦ ἀπολέσαι
αὐτό. 14 ὁ δὲ ἐγερθεὶς παρέλαβεν τὸ παιδίον καὶ τὴν μητέρα
αὐτοῦ νυκτὸς καὶ ἀνεχώρησεν εἰς Αἴγυπτον, 15 καὶ ἦν ἐκεῖ ἕως
τῆς τελευτῆς Ἡρῴδου· ἵνα πληρωθῇ τὸ ῥηθὲν ὑπὸ Κυρίου διὰ τοῦ προφήτου λέγοντος·
Ἐξ Αἰγύπτου ἐκάλεσα τὸν υἱόν μου. 16 Τότε Ἡρῴδης ἰδὼν ὅτι ἐνεπαίχθη
ὑπὸ τῶν μάγων ἐθυμώθη λίαν, καὶ ἀποστείλας ἀνεῖλεν πάντας τοὺς παῖδας τοὺς ἐν
Βηθλέεμ καὶ ἐν πᾶσι τοῖς ὁρίοις αὐτῆς ἀπὸ διετοῦς καὶ κατωτέρω, κατὰ τὸν χρόνον
ὃν ἠκρίβωσεν παρὰ τῶν μάγων. 17 τότε ἐπληρώθη τὸ ῥηθὲν διὰ
Ἰερεμίου τοῦ προφήτου λέγοντος· 18 Φωνὴ ἐν Ραμὰ ἠκούσθη,
κλαυθμὸς καὶ ὀδυρμὸς πολύς· Ραχὴλ κλαίουσα τὰ τέκνα αὐτῆς, καὶ οὐκ ἤθελεν
παρακληθῆναι, ὅτι οὐκ εἰσί. 19 Τελευτήσαντος δὲ τοῦ Ἡρῴδου
ἰδοὺ ἄγγελος Κυρίου φαίνεται κατ’ ὄναρ τῷ Ἰωσὴφ ἐν Αἰγύπτῳ 20 λέγων·
Ἐγερθεὶς παράλαβε τὸ παιδίον καὶ τὴν μητέρα αὐτοῦ καὶ πορεύου εἰς γῆν Ἰσραήλ,
τεθνήκασιν γὰρ οἱ ζητοῦντες τὴν ψυχὴν τοῦ παιδίου. 21 ὁ δὲ
ἐγερθεὶς παρέλαβεν τὸ παιδίον καὶ τὴν μητέρα αὐτοῦ καὶ εἰσῆλθεν εἰς γῆν Ἰσραήλ. 22 ἀκούσας
δὲ ὅτι Ἀρχέλαος βασιλεύει τῆς Ἰουδαίας ἀντὶ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ Ἡρῴδου ἐφοβήθη ἐκεῖ
ἀπελθεῖν· χρηματισθεὶς δὲ κατ’ ὄναρ ἀνεχώρησεν εἰς τὰ μέρη τῆς Γαλιλαίας, 23 καὶ
ἐλθὼν κατῴκησεν εἰς πόλιν λεγομένην Ναζαρέτ, ὅπως πληρωθῇ τὸ ῥηθὲν διὰ τῶν
προφητῶν ὅτι Ναζωραῖος κληθήσεται.
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ
ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ Β´ 13 - 23
13 Οταν δε αυτοί ανεχώρησαν, ιδού άγγελος Κυρίου εφάνηκε δι' ονείρου
στον Ιωσήφ και του είπε· “σήκω αμέσως χωρίς αναβολήν και πάρε το παιδίον και
την μητέρα του και φύγε εις την Αίγυπτον, και μένε εκεί, μέχρις ότου πάλιν εγώ
σου είπω· διότι ο Ηρώδης θα αναζητήση το παιδίον, δια να το θανατώση”. 14 Και
ο Ιωσήφ εσηκώθηκε αμέσως, παρέλαβε νύκτα το παιδίον και την μητέρα αυτού και
έφυγεν εις την Αίγυπτον. 15 Και έμενε εκεί, έως ότου
απέθανε ο Ηρώδης και έτσι εξεπληρώθη και επραγματοποιήθη πλήρως εκείνο, που είχε
λεχθή από τον Κυριον δια του προφήτου, ο οποίος είπε· “από την Αίγυπτον εκάλεσα
τον υιόν μου”. 16 Τοτε ο Ηρώδης, όταν είδε ότι οι Μαγοι
τον εξεγέλασαν, ωργίσθη παρά πολύ, και επάνω εις την φονικήν οργήν του έστειλε
δημίους και έσφαξε όλα τα παιδιά, που ήσαν εις την Βηθλεέμ και εις τα περίχωρα
αυτής από ηλικίας δύο ετών και κάτω, σύμφωνα με τον χρόνον, τον οποίον είχε
εξακριβώσει από τους μάγους. 17 Τοτε εξεπληρώθη εκείνο που
είχε λεχθή από τον προφήτην Ιερεμίαν, ο οποίος είχε προφητεύσει· 18 “Κραυγή
πόνου και σπαραγμού ηκούσθη εις την περιοχήν Ραμά· θρήνος μεγάλος και κλαυθμός
και οδυρμός πολύς· όλαι αι μητέρες της περιοχής, απόγονοι της συζύγου του Ιακώβ
Ραχήλ (η οποία είχε ταφή εκεί) έκλαιαν και εκόπτοντο δια τα φονευθέντα τέκνα
των και δεν ήθελαν με κανένα τρόπον να παρηγορηθούν, διότι τα αθώα αυτά
πλάσματα δεν υπάρχουν πλέον”. 19 Οταν δε απέθανε ο Ηρώδης,
ιδού άγγελος πάλιν Κυρίου εφάνη δι' ονείρου στον Ιωσήφ, που έμενε εις την
Αίγυπτον 20 και του είπε· “σήκω, πάρε το παιδίον και την
μητέρα αυτού και πήγαινε, χωρίς φόβον, εις την χώραν των Ισραηλιτών. Διότι
έχουν πλέον αποθάνει εκείνοι, που εζητούσαν να αφαιρέσουν την ζωήν του
παιδίου”. 21 Αυτός δε εσηκώθη, επήρε το παιδίον και την
μητέρα του και επανήλθεν εις την Παλαιστίνην. 22 Οταν όμως
ήκουσε ότι εις την Ιουδαίαν βασιλεύει αντί του Ηρώδου του πατρός του ο Αρχέλαος
(μοχθηρός επίσης ηγεμών) εφοβήθη να μεταβή εκεί. Λαβών δε οδηγίας από τον Θεόν
στο όνειρόν του ανεχώρησε και επήγε εις τα μέρη της Γαλιλαίας (όπου ηγεμόνευεν
ο Ηρώδης Αντίπας, ολιγώτερον σκληρός από τον αδελφόν του Αρχέλαον). 23 Και
αφού ήλθεν εκεί, εγκατεστάθη εις την πόλιν ονομαζομένην Ναζαρέτ· και έτσι
εξεπληρώθη αυτό που είχε προαναγγελθή από τους προφήτας, ότι δηλαδή ο Ιησούς
“θα ονομασθή (περιφρονητικώς από τους εχθρούς του) Ναζωραίος”.
================================
ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ
1. Ἡ ὑπακοὴ τοῦ Ἰωσὴφ
Τὴ σημερινὴ
Κυριακή, ποὺ ὀνομάζεται «Κυριακὴ μετὰ τὴν Χριστοῦ Γέννησιν», ἡ εὐαγγελικὴ
περικοπὴ τῆς θείας Λειτουργίας μᾶς περιγράφει τὰ γεγονότα ποὺ ἀκολούθησαν μετὰ
τὴν προσκύνηση τῶν Μάγων. Ὅπως ἀκούσαμε, Ἄγγελος Κυρίου ἐμφανίσθηκε στὸν
μνήστορα Ἰωσὴφ καὶ τοῦ εἶπε νὰ ὁδηγήσει τὸν νεογέννητο Χριστὸ καὶ τὴ Θεοτόκο στὴν
Αἴγυπτο, γιὰ νὰ γλυτώσουν ἀπὸ τὴ μανία τοῦ Ἡρώδη, ὁ ὁποῖος ἤθελε νὰ θανατώσει τὸν
Ἰησοῦ. Ὁ λόγος αὐτὸς τοῦ Ἀγγέλου θὰ μποροῦσε ἴσως νὰ προκαλέσει ἐρωτήματα στὸν Ἰωσήφ:
Γιατί αὐτὸς ὁ διωγμός; Γιατί ἡ ξενιτειὰ καὶ ὁ κόπος τοῦ ταξιδιοῦ; Ὁ Ἄγγελος ἄλλοτε
τοῦ εἶχε προμηνύσει ὅτι τὸ Βρέφος αὐτὸ εἶναι ὁ Σωτήρας τοῦ κόσμου. Πῶς εἶναι
δυνατὸν νὰ μὴν ἔχει τώρα τὴ δύναμη νὰ σώσει τὸν Ἑαυτό του;
Μέσα ὅμως ἀπὸ
τὴ λιτὴ περιγραφὴ τοῦ ἱεροῦ Εὐαγγελιστῆ λαμπρύνεται ἡ ὁλοπρόθυμη ὑπακοὴ τοῦ Ἰωσὴφ
καὶ ἡ ἀπόλυτη ἐμπιστοσύνη του στὸν Θεό. Ὁ Ἰωσὴφ «ἐγερθεὶς παρέλαβε τὸ παιδίον
καὶ τὴν μητέρα αὐτοῦ νυκτὸς καὶ ἀνεχώρησεν εἰς Αἴγυπτον». Τόσο ἄμεσα, τόσο ἁπλά.
Σηκώθηκε μέσα στὴ νύχτα, πῆρε τὸ Παιδὶ καὶ τὴ Μητέρα του, καὶ ἔφυγαν γιὰ τὴν Αἴγυπτο.
Ὄχι μόνο δὲν ἔφερε ἀντίρρηση· οὔτε κὰν ζήτησε ἐξηγήσεις στὰ λογικὰ ἐρωτήματά
του. «Πιστὸς γὰρ ἦν ὁ ἀνήρ» (PG 57, 85), σημειώνει ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ
Χρυσόστομος. Εἶχε ἀπόλυτη ἐμπιστοσύνη στὸν Θεό, στὴν πρόνοιά του. Τοῦ ἀρκοῦσε ὅτι
αὐτὸ ἤθελε ὁ Θεός.
Ἂς διδαχθοῦμε
ἀπὸ τὸ σπουδαῖο παράδειγμα τοῦ δίκαιου Ἰωσήφ, νὰ ἐμπιστευόμαστε ἀπόλυτα τὴν
πρόνοια τοῦ Θεοῦ καὶ νὰ ὑπακοῦμε πρόθυμα σὲ ὅ,τι Ἐκεῖνος μᾶς ζητεῖ, ὅσο δύσκολο
κι ἂν μᾶς φαίνεται αὐτό.
2. Ἡ σφαγὴ τῶν
παιδιῶν
Ὁ αἱμοσταγὴς
Ἡρώδης, ὅταν ἀντιλήφθηκε ὅτι τὸν ἐξαπάτησαν οἱ Μάγοι, ἔγινε θηρίο ἀπὸ τὸν θυμό
του καὶ διέπραξε ἕνα ἀπὸ τὰ φρικτότερα ἐγκλήματα ὅλων τῶν ἐποχῶν: «Ἀνεῖλε
πάντας τοὺς παῖδας τοὺς ἐν Βηθλεὲμ καὶ ἐν πᾶσι τοῖς ὁρίοις αὐτῆς ἀπὸ διετοῦς καὶ
κατωτέρω». Ἔστειλε στρατιῶτες στὴν εὐρύτερη περιοχὴ τῆς Βηθλεὲμ γιὰ νὰ
θανατώσουν ὅλα τὰ νεογέννητα ἀγόρια μέχρι δύο ἐτῶν. Ποτάμι ἔγινε τὸ αἷμα
χιλιάδων ἀθώων νηπίων. Ὁ θρῆνος τῶν ἀπαρηγόρητων μητέρων ἀντηχοῦσε τότε σὲ ὅλη
τὴν περιοχή.
Ἀντίστοιχο
ποτάμι αἵματος κυλᾶ δυστυχῶς καὶ στὶς ἡμέρες μας, στὴ δῆθεν πολιτισμένη ἐποχή
μας. Τὸ ποτάμι ἔχει πλέον γίνει θάλασσα! Μιὰ θάλασσα αἵματος καταπνίγει σήμερα
τὸν πλανήτη. Τὸ ἀποτρόπαιο ἔγκλημα τότε τὸ διέπραξε ὁ Ἡρώδης. Ἡ σφαγὴ σήμερα εἶναι
ἀσυγκρίτως πιὸ στυγνή. Διαπράττεται μέσα στὰ μητρικὰ σπλάχνα μὲ τὴ συγκατάθεση
τῶν ἴδιων τῶν μητέρων τῶν παιδιῶν! Ἑκατομμύρια ἔμβρυα κάθε χρόνο φονεύονται μὲ
τὶς ἐκτρώσεις καὶ πετιοῦνται κατόπιν στὰ σκουπίδια. Στρατιῶτες τοῦ ἐγκλήματος οἱ
ἀσυνείδητοι γιατροὶ καὶ νοσοκόμοι. Εἶναι μάλιστα τέτοια ἡ πώρωση τῆς καρδιᾶς,
ποὺ συνήθως οὔτε ἕνα δάκρυ δὲν κυλᾶ ἀπὸ τὰ μάτια. Κι ὅμως, ὅσοι συντελοῦν στὸ ἔγκλημα
αὐτό, ἐκ τῶν ὑστέρων τσακίζονται ψυχικὰ ἀπὸ τὶς τύψεις τῆς συνειδήσεως.
Ἂς μᾶς
λυπηθεῖ ὁ Θεὸς γιὰ τὸ κατάντημά μας. Ἂς ἀφυπνίσει τὶς νεκρωμένες συνειδήσεις
μας, γιὰ νὰ μετανοήσουμε καὶ νὰ ἐξομολογηθοῦμε μὲ συντριβή, ἂν τυχὸν ἔχουμε
κάποια παρόμοια εὐθύνη· ὥστε νὰ μὴν ἔχουμε τὴ φρικτὴ κατάληξη τοῦ Ἡρώδη!
3. Ὁ Ναζωραῖος
Μετὰ τὸν
θάνατο τοῦ Ἡρώδη ὁ Ἄγγελος κάλεσε τὸν Ἰωσὴφ νὰ ἐπιστρέψει μὲ τὸν Ἰησοῦ καὶ τὴ
Θεοτόκο στὴ χώρα τῶν Ἰσραηλιτῶν. Τότε ὁ Ἰωσὴφ μὲ τὴν ἴδια προθυμία ἔπραξε ὅ,τι
τοῦ εἶπε ὁ Ἄγγελος. Φοβήθηκε ὅμως νὰ μεταβεῖ στὴν Ἰουδαία, ἐπειδὴ βασίλευε ἐκεῖ
ὁ γιὸς τοῦ Ἡρώδη, ὁ Ἀρχέλαος. Ἔπειτα ἀπὸ ἐντολὴ τοῦ Θεοῦ, λοιπόν, πῆγε στὴ
Γαλιλαία, στὴν πόλη Ναζαρέτ, «ὅπως πληρωθῇ τὸ ρηθὲν διὰ τῶν προφητῶν ὅτι Ναζωραῖος
κληθήσεται». Πραγματοποιήθηκαν ἔτσι οἱ προφητεῖες, ποὺ ἔλεγαν ὅτι ὁ Κύριος θὰ
περιφρονηθεῖ πολὺ ἀπὸ τοὺς ἐχθρούς του καὶ θὰ ὀνομασθεῖ ὑποτιμητικὰ Ναζωραῖος. Ἡ
Ναζαρὲτ ἦταν κακόφημο χωριὸ καὶ συνεπῶς ὁ χαρακτηρισμὸς «Ναζωραῖος» ἦταν
περιφρονητικός. Ὁ Κύριος παρόλα αὐτὰ δὲν δίστασε ἔτσι νὰ ὀνομάσει τὸν Ἑαυτό
του, ὅταν ἐμφανίσθηκε μὲ θαυμαστὸ τρόπο στὸν ἀπόστολο Παῦλο. «Ἐγώ εἰμι Ἰησοῦς ὁ
Ναζωραῖος» (Πράξ. κβ΄ 8), τοῦ εἶπε.
Ὁ «Ναζωραῖος»
ὅμως, ποὺ περιφρονήθηκε καὶ συνεχίζει νὰ περιφρονεῖται ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους, εἶναι
ὁ ἀπολύτως ἀναμάρτητος Κύριος, ὁ Ἅγιος τῶν ἁγίων, ὁ ἔνδοξος Βασιλιὰς τῶν πάντων.
Αὐτὸς πού, ἐνῶ ἦλθε ταπεινὰ ὡς ἄνθρωπος στὸν κόσμο μας κατὰ τὴ θεία Ἐνανθρώπησή
του καὶ ἔζησε στὴ γῆ μέσα σὲ ἔσχατη ταπείνωση, θὰ ἐπανέλθει ὡς ἔνδοξος Κριτὴς
τῶν ἀνθρώπων κατὰ τὴ Δευτέρα Παρουσία του. Ἂς εἴμαστε κι ἐμεῖς ταπεινοὶ προσκυνητὲς
τοῦ «Ναζωραίου» Χριστοῦ στὴ φάτνη τῆς καρδιᾶς μας, γιὰ νὰ μᾶς ἀξιώσει ν᾿ ἀπολαύσουμε
τὴν αἰώνια δόξα τῆς Βασιλείας του.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου