Ο ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 14-12-2025 === ΠΡΟΣ ΚΟΛΟΣΣΑΕΙΣ Γ´ 4 - 11 === ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ ΙΔ´ 16 - 24 ===

 Ε.Ι.Π.Α.Σ.

† 14-12-2025 ΟΡΘΡΟΣ ΚΖ΄ΚΥΡΙΑΚΗΣ. ( ΙΑ ΛΟΥΚΑ). \ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΡΟΠΑΤΟΡΩΝ. † Μνήμη τῶν Ἁγίων Μαρτύρων, Θύρσου, Λευκίου, Καλλινίκου, Φιλήμονος, Ἀπολλωνίου, Ἀρριανοῦ καὶ τῶν σὺν αὐτῷ.

 

    Ἀπολυτίκιον. Ἦχος Β´.

 Ὅτε κατῆλθες πρὸς τὸν θάνατον, ἡ ζωὴ ἡ ἀθάνατος, τότε τὸν ᾍδην ἐνέκρωσας, τῇ ἀστραπῇ τῆς Θεότητος· ὅτε δὲ καὶ τοὺς τεθνεῶτας ἐκ τῶν καταχθονίων ἀνέστησας, πᾶσαι αἱ Δυνάμεις τῶν ἐπουρανίων ἐκραύγαζον· Ζωοδότα Χριστὲ ὁ Θεὸς ἡμῶν, δόξα σοι.

 

Ἀπολυτίκιον τῶν Ἁγίων Προπατόρων. Ἦχος β΄.

Ἐν πίστει τοὺς Προπάτορας ἐδικαίωσας, τὴν ἐξ Ἐθνῶν δι’ αὐτῶν προμνηστευσάμενος

Ἐκκλησίαν. Καυχῶνται ἐν δόξῃ οἱ Ἅγιοι, ὄτι ἐκ σπέρματος αὐτῶν, ὑπάρχει καρπός εὐκλεής, ἡ ἀσπόρως τεκοῦσά σε. Ταῖς αὐτῶν ἱκεσίαις, Χριστὲ ὁ Θεός, σῶσον τὰς ψυχὰς ἡμῶν.

 

Ἀπολυτίκιον τοῦ Ναοῦ

 

 Κοντάκιον Προεόρτιον τῆς Χριστοῦ Γεννήσεως. Ἦχος γ΄. Ἡ Παρθένος σήμερον.

 Ἡ Παρθένος σήμερον τὸν προαιώνιον Λόγον ἐν σπηλαίῳ ἔρχεται ἀποτεκεῖν ἀπορρήτως. Χόρευε, ἡ οἰκουμένη, ἀκουτισθεῖσα· δόξασον μετὰ ἀγγέλων καὶ τῶν ποιμένων, βουληθέντα ἐποφθῆναι παιδίον νέον, τὸν πρὸ αἰώνων Θεόν.

======================================

                               ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ

                           ΠΡΟΣ ΚΟΛΟΣΣΑΕΙΣ Γ´ 4 - 11

⁴ ὅταν ὁ Χριστὸς φανερωθῇ, ἡ ζωὴ ὑμῶν, τότε καὶ ὑμεῖς σὺν αὐτῷ φανερωθήσεσθε ἐν δόξῃ. ⁵ Νεκρώσατε οὖν τὰ μέλη ὑμῶν τὰ ἐπὶ τῆς γῆς, πορνείαν, ἀκαθαρσίαν, πάθος, ἐπιθυμίαν κακήν, καὶ τὴν πλεονεξίαν ἥτις ἐστὶν εἰδωλολατρία, ⁶ δι’ ἃ ἔρχεται ἡ ὀργὴ τοῦ Θεοῦ ἐπὶ τοὺς υἱοὺς τῆς ἀπειθείας, ⁷ ἐν οἷς καὶ ὑμεῖς περιεπατήσατέ ποτε, ὅτε ἐζῆτε ἐν αὐτοῖς· ⁸ νυνὶ δὲ ἀπόθεσθε καὶ ὑμεῖς τὰ πάντα, ὀργήν, θυμόν, κακίαν, βλασφημίαν, αἰσχρολογίαν ἐκ τοῦ στόματος ὑμῶν· ⁹ μὴ ψεύδεσθε εἰς ἀλλήλους, ἀπεκδυσάμενοι τὸν παλαιὸν ἄνθρωπον σὺν ταῖς πράξεσιν αὐτοῦ ¹⁰ καὶ ἐνδυσάμενοι τὸν νέον τὸν ἀνακαινούμενον εἰς ἐπίγνωσιν κατ’ εἰκόνα τοῦ κτίσαντος αὐτόν, ¹¹ ὅπου οὐκ ἔνι Ἕλλην καὶ Ἰουδαῖος, περιτομὴ καὶ ἀκροβυστία, βάρβαρος, Σκύθης, δοῦλος, ἐλεύθερος, ἀλλὰ τὰ πάντα καὶ ἐν πᾶσι Χριστός.

                                             ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

                                ΠΡΟΣ ΚΟΛΟΣΣΑΕΙΣ Γ´ 4 - 11

⁴ Οταν δε ο Χριστός, που είναι η ζωή και η πηγή της ζωής μας, φανερωθή ένδοξος κατά την δευτέραν παρουσίαν, τότε και σεις μαζή με αυτόν θα φανερωθήτε και θα λάμψετε εν δόξη. ⁵ Λοιπόν, νεκρώσατε τα μέλη σας, τα μέλη του παλαιού ανθρώπου, που ζητούν γηΐνας αμαρτωλάς απολαύσεις και ηδονάς· νεκρώσατε και διώξτε από τον εαυτόν σας την πορνείαν, την σαρκικήν ακαθαρσίαν, κάθε αμαρτωλόν πάθος, κάθε κακήν επιθυμίαν, που μολύνει τον άνθρωπον και τον ωθεί προς την κακήν πράξιν, και την πλεονεξίαν, η οποία είναι ειδωλολατρία που θεοποιεί και λατρεύει το χρήμα. ⁶ Δια τα αμαρτήματα αυτά έρχεται και ξεσπάει η οργή του Θεού εναντίον των τέκνων της παρακοής, εναντίον αυτών που επεμένουν αμετανόητοι εις την κακίαν των. ⁷ Εις τα αμαρτήματα αυτά και σεις είχατε περιπατήσει και παρασυρθή άλλοτε, τότε που εζούσατε μεταξύ αυτών. ⁸ Τωρα όμως πετάξτε και σεις από πάνω σας όλα αυτά, ακόμη δε και την οργήν, τον θυμόν, την κακότητα και πονηρίαν, την υβρεολογίαν και την αισχρολογίαν από το στόμα σας. ⁹ Μη λέτε ψέματα ο ένας στον άλλον, αφού έχετε αποβάλει πλέον τον παλαιόν άνθρωπον μαζή με τας πονηράς αυτού πράξεις ¹⁰ και έχετε ενδυθή τον νέον, ο οποίος συνεχώς ξανακαινουργώνεται, ώστε να προχωρή εις βαθυτέραν γνώσιν του Θεού και να γίνεται συνεχώς τελειοτέραν εικών του Χριστού, ο οποίος τον έκτισεν. ¹¹ Εις την νέαν δε αυτήν κατάστασιν των ανακαινισμένων υπό του Χριστού ανθρώπων, δεν υπάρχει διαφορά μεταξύ Ελληνος και Ιουδαίου, περιτμημένου Ισραηλίτου και απεριτμήτου εθνικού. Δεν υπάρχει διαφορά μεταξύ βαρβάρου, Σκύθου, δούλου, ελευθέρου, αλλά όλα αυτά και εις όλους τους πιστούς είναι ο Χριστός.

 

                                      ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ

                                    ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ ΙΔ´ 16 - 24

¹⁶   Εἶπεν ὁ Κύριος τὴν παραβολὴν ταύ­την·   Ἄνθρωπός τις ἐποίησε δεῖπνον μέγα, καὶ ἐκάλεσε πολλούς· ¹⁷ καὶ ἀπέστειλε τὸν δοῦλον αὐτοῦ τῇ ὥρᾳ τοῦ δείπνου εἰπεῖν τοῖς κεκλημένοις· ἔρχεσθε, ὅτι ἤδη ἕτοιμά ἐστι πάντα. ¹⁸ καὶ ἤρξαντο ἀπὸ μιᾶς παραιτεῖσθαι πάντες, ὁ πρῶτος εἶπεν αὐτῷ· ἀγρὸν ἠγόρασα, καὶ ἔχω ἀνάγκην ἐξελθεῖν καὶ ἰδεῖν αὐτόν· ἐρωτῶ σε, ἔχε με παρῃτημένον. ¹⁹ καὶ ἕτερος εἶπε· ζεύγη βοῶν ἠγόρασα πέντε, καὶ πορεύομαι δοκιμάσαι αὐτά· ἐρωτῶ σε, ἔχε με παρῃτημένον. ²⁰ καὶ ἕτερος εἶπε· γυναῖκα ἔγημα, καὶ διὰ τοῦτο οὐ δύναμαι ἐλθεῖν. ²¹ καὶ παραγενόμενος ὁ δοῦλος ἐκεῖνος ἀπήγγειλε τῷ κυρίῳ αὐτοῦ ταῦτα. τότε ὀργισθεὶς ὁ οἰκοδεσπότης εἶπε τῷ δούλῳ αὐτοῦ· ἔξελθε ταχέως εἰς τὰς πλατείας καὶ ῥύμας τῆς πόλεως, καὶ τοὺς πτωχοὺς καὶ ἀναπήρους καὶ χωλοὺς καὶ τυφλοὺς εἰσάγαγε ὧδε. ²² καὶ εἶπεν ὁ δοῦλος· κύριε, γέγονεν ὡς ἐπέταξας, καὶ ἔτι τόπος ἐστί. ²³ καὶ εἶπεν ὁ κύριος πρὸς τὸν δοῦλον· Ἔξελθε εἰς τὰς ὁδοὺς καὶ φραγμοὺς καὶ ἀνάγκασον εἰσελθεῖν, ἵνα γεμισθῇ ὁ οἶκός μου. ²⁴ λέγω γὰρ ὑμῖν ὅτι οὐδεὶς τῶν ἀνδρῶν ἐκείνων τῶν κεκλημένων γεύσεταί μου τοῦ δείπνου.

                                        ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

                              ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ ΙΔ´ 16 - 24

¹⁶ Ο δε Ιησούς είπε εις αυτόν την εξής παραβολήν· “ένας άνθρωπος παρέθεσε μέγα δείπνον και εκάλεσε πολλούς. ¹⁷ Και την ώραν, που θα παρετίθετο το δείπνον, έστειλε τον δούλον του να πη στους προσκαλεσμένους· Ελάτε διότι τώρα είναι τα πάντα έτοιμα. ¹⁸ Και αυτοί σαν να ήταν συνεννοημένοι ήρχισαν να παραιτούνται όλοι από το δείπνον με διαφόρους δικαιολογίας· ο πρώτος είπε· Αγόρασα ένα αγρόν και έχω ανάγκην να βγω έξω και να τον ίδω· σε παρακαλώ να με θεωρήσης απηλλαγμένον από την υποχρέωσιν να παρακαθίσω στο δείπνον. ¹⁹ Και άλλος είπε· Αγόρασα πέντε ζευγάρια βώδια και πηγαίνω να τα δοκιμάσω· σε παρακαλώ να θεωρήσης δικαιολογημένην την απουσίαν μου. ²⁰ Και άλλος είπε· Ενυμφεύθην και δια τούτο δεν μπορώ να έλθω. ²¹ Και επέστρεψε ο δούλος εκείνος προς τον κύριον του και του διηγήθηκε όλα αυτά. Τοτε, γεμάτος οργήν ο οικοδεσπότης εναντίον των αναξίων προσκαλεσμένων, είπε στον δούλον του· Εβγα γρήγορα εις τας πλατείας και τους δρόμους της πόλεως και φέρε εδώ μέσα τους πτωχούς και τους αναπήρους και τους χωλούς και τους τυφλούς. ²² Και αφού εξετέλεσε την εντολήν του Κυρίου του ο δούλος, είπε· Κυριε, έγινε όπως διέταξες, και είναι ακόμη τόπος αδειανός. ²³ Και είπεν ο κύριος προς τον δούλον· Εβγα στους δρόμους, στους φράκτες των κτημάτων, έξω από την πόλιν και παρακίνησε με επιμονήν όλους όσους εύρης να έλθουν εδώ, δια να γεμίση οίκος μου. ²⁴ Διότι σας διαβεβαιώνω, ότι κανείς από τους προσκαλεσμένους εκείνους άνδρες δεν θα γευθή τίποτε από το δείπνον μου”. (Οι κυρίως προσκεκλημένοι, οι πνευματικοί άρχοντες του Ισραήλ και οι άλλοι Εβραίοι, αποροφημένοι από τα υλικά των συμφέροντα και την ματαιοδοξίαν των, ηρνήθησαν την πρόσκλησιν του Χριστού και απέκλεισαν τον ευατόν των από την βασιλείαν των ουρανών. Οι τελώναι και οι αμαρτωλοί και οι ειδωλολάτραι, οι περιφρονημένοι από τους γραμματείς και τους Φαρισαίους εδέχθησαν με ευγνωμοσύνην και ταπείνωσιν την τιμητικήν πρόσκλησιν και έγιναν έτσι ένδοξα μέλη της βασιλείας των ουρανών).

 

================================================

                                      ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ

                   1. Τὸ Δεῖπνο τῆς οὐράνιας Βασιλείας

Μὲ τὴν παραβολὴ τοῦ Μεγάλου Δείπνου, ποὺ ἀκούσαμε στὸ σημερινὸ ἱερὸ Εὐαγγέλιο, ἡ Ἐκκλησία στρέφει τὴν προσοχή μας στὴ μεγάλη δεσποτικὴ ἑορτὴ τῆς Γεννήσεως τοῦ Κυρίου. Κάποιος ἄνθρωπος ἑτοίμασε ἕνα ἐπίσημο δεῖπνο καὶ κάλεσε σ᾿ αὐτὸ πολλοὺς ἀνθρώπους, μᾶς διηγεῖται ἡ παραβολή. Ὅταν δὲ ἔφθασε ἡ κατάλληλη στι­γμή, ἔστειλε τὸν δοῦλο του νὰ εἰδοποιήσει τοὺς καλεσμένους, ὥστε νὰ προσέλθουν.

Σύμφωνα μὲ τοὺς ἱεροὺς ἑρμηνευτές, ὁ ἄρχοντας ποὺ παραθέτει τὸ δεῖπνο εἰκονίζει τὸν πανάγαθο καὶ παντοδύναμο Θεό. Ἐνῶ τὸ μεγάλο δεῖπνο συμβολίζει τὴ Βασιλεία του, τὴν αἰώνια ἕνωση τῶν πιστῶν μὲ τὸν Κύριο στὸν Παράδεισο, τὴν ἀτέρμονη μακαριότητα τοῦ οὐρανοῦ. Τὴν παρομοιάζει μὲ δεῖπνο, μὲ βραδινὴ δεξίωση δηλαδή, διότι ὅπως τὸ δεῖπνο παρατίθεται στὸ τέλος τῆς ἡμέρας, ἀντίστοιχα καὶ τὴ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ θὰ τὴν ἀπολαύσουν οἱ πιστοὶ στὴν πληρότητά της μετὰ τὸ τέλος τῆς ἐπίγειας ζωῆς τους. Ἐπιπλέον αὐτὸ τὸ δεῖπνο τὸ ὀνομάζει «μέγα», δηλαδὴ πλούσιο, ἐπίσημο, λαμπρό, γιὰ νὰ ἐκφράσει κάπως τὰ ἀνέκφραστα ἀγαθά του· τὴν ἄρρητη πληρότητα καὶ τὸν χορτασμὸ ποὺ θὰ παρέχει στὸν κάθε συνδαιτυμόνα, στὸν κάθε πιστό.

Σ᾿ αὐτὸ τὸ πλούσιο πνευματικὸ Δεῖπνο μᾶς ἔχει καλέσει ὁ Κύριος, γιὰ νὰ μᾶς χαρίσει ἄληκτη μακαριότητα, πληρότητα, ἀκόρεστο χορτασμό. Ἐκεῖ θὰ μᾶς προσφέρει ὁ οὐράνιος Οἰκοδεσπότης τὸν ἴδιο τὸν Ἑαυτό του, τὴν ἕνωση μαζί Του, τὴ θέα τοῦ Προσώπου του. Στὸ Δεῖπνο αὐτὸ μᾶς περιμένουν ἤδη καὶ ὅλοι οἱ Ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας μας, οἱ πρὸ Χριστοῦ καὶ οἱ μετὰ Χριστόν· ὅλη ἡ θριαμβεύουσα Ἐκκλησία. Τίποτε τὸ γήινο καὶ φθαρτὸ δὲν μπορεῖ νὰ συγκριθεῖ μὲ τὸ παν­ευφρόσυνο αὐτὸ πανηγύρι, τὸ ὁποῖο εἶναι ἤδη ἕτοιμο, ὅπως ἀκούσαμε στὴν εὐαγγελικὴ περικοπή. Πῶς θὰ ἀνταποκριθοῦμε, ἀλήθεια, στὸ κάλεσμα τοῦ Κυρίου;

                                 2. Ὁ ὕπουλος κίνδυνος

Οἱ καλεσμένοι τοῦ δείπνου, ὅπως ἀκούσαμε στὴν παραβολή, «ἤρξαντο ἀπὸ μιᾶς παραιτεῖσθαι πάντες». Σὰν νὰ ἦταν συν­εννοημένοι μεταξύ τους, ἀρνήθηκαν τὴν πρόσκληση τοῦ οἰκοδεσπότη προβάλ­λοντας κάποιες δικαιολογίες. Ὁ πρῶτος εἶπε ὅτι εἶχε ἀγοράσει ἕνα χωράφι καὶ ὅτι ἔπρεπε νὰ ἀσχοληθεῖ μὲ αὐτό. Ἕνας ἄλλος, ὅτι εἶχε ἀγοράσει πέντε ζευγάρια βόδια καὶ ὅτι ἔπρεπε νὰ τὰ δοκιμάσει. Ἕνας τρίτος, ὅτι πρόσφατα εἶχε νυμφευθεῖ καὶ ἔτσι δὲν μποροῦσε νὰ παρευρεθεῖ στὸ δεῖπνο.

Εἶναι διδακτικότατο τὸ ὅτι οἱ καλεσμένοι αὐτοὶ δὲν φαίνεται νὰ ἦταν ἄνθρωποι ἁμαρτωλοί, ἄσωτοι, ποὺ ζοῦσαν μακριὰ ἀπὸ τὸν Θεό, αἰχμάλωτοι σὲ πάθη. Τὰ δεσμά τους δὲν ἦταν οἱ ἁμαρτίες, ἀλλὰ οἱ ἐπίγειες φρον­τίδες, οἱ βιοτικὲς μέριμνες, ἡ τύρβη τῆς καθημερινότητας. Δόθηκαν ἀποκλειστικὰ στὴ «μέριμναν τοῦ αἰῶνος τούτου» (Ματθ. ιγ΄ 22). Ἀπορροφήθηκαν ἀπὸ αὐτὴν καὶ τελικὰ ἔχασαν τὸ πλούσιο πανηγύρι.

Ὁ κίνδυνος αὐτὸς ἀπειλεῖ κι ἐμᾶς. Ἀκόμη κι ἂν ἀγωνιζόμαστε μὲ τὴ Χάρι τοῦ Θεοῦ νὰ ἀπέχουμε ἀπὸ πάθη καὶ ἁμαρτίες βαριές, κινδυνεύουμε νὰ αἰχμαλωτισθοῦμε ἀπὸ τὶς καθημερινὲς μέριμνες, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ στεγνώσει μέσα μας κάθε πνευματικὴ ἰκμάδα, κάθε ἀναζήτηση τοῦ Θεοῦ. Ἀσφαλῶς εἶναι φυσικὴ καὶ ἐπιβεβλημένη ἡ συνεπὴς ἐνασχόληση μὲ τὶς ἐργασίες καὶ τὴν οἰκογένειά μας. Ἂς εἶναι ὅμως τὸ κυριότερο μέλημα τῆς ζωῆς καὶ τοῦ προγράμματός μας ὁ Θεός.

                                 3. Ἄγευστοι ἀπὸ τὸν Θεὸ

Ἡ παραβολὴ κλείνει μὲ μιὰ αὐστηρὴ προειδοποίηση τοῦ Κυρίου: «Οὐδεὶς τῶν ἀνδρῶν ἐκείνων τῶν κεκλημένων γεύσεταί μου τοῦ δείπνου». Σᾶς διαβεβαιώνω ὅτι κανένας ἀπὸ ἐκείνους ποὺ ἀρνήθηκαν τὴν πρόσκλησή μου, δὲν θὰ παρακαθήσει καὶ δὲν θὰ γευθεῖ τὴ χαρὰ καὶ εὐφροσύνη τοῦ Δείπνου μου.
Εἶναι φοβερὸ νὰ ἔχει ἑτοιμάσει τόσο πλούσιο Δεῖπνο ὁ Κύριος, τέτοιο οὐράνιο πανηγύρι, ἄρρητη εὐφροσύνη καὶ πληρότητα κι ἐμεῖς νὰ μένουμε ἄγευστοι ἀπὸ τὰ ἀγαθὰ τῆς Βασιλείας του. Ἄγευστοι ἀπὸ τὴ Χάρι, τὴν εὐλογία, τὴν κοινωνία τοῦ Προσώπου του, καὶ τελικὰ στερημένοι καὶ ἀνικανοποίητοι. Διότι ἡ μόνη γεύση ποὺ χορταίνει τὸν ἄνθρωπο εἶναι ἡ κοινωνία τοῦ Θεοῦ καὶ ἡ θέα τοῦ Προσώπου του. Ἂς προσέχουμε, λοιπόν, νὰ μὴν ἐγκλωβισθοῦμε στὸ «ἐδῶ» καὶ τὸ «τώρα» καὶ τελικὰ νὰ μείνουμε ἄγευστοι ἀπὸ τὸν Θεό, τόσο στὴν ἐπίγεια ζωή μας, ὅσο καὶ μετὰ θάνατον!

Πλησιάζουν τὰ Χριστούγεννα. Ὁ Κύριός μας, ὁ τέλειος Θεός, ἔρχεται γιὰ νὰ μᾶς καλέσει στὸ μέγα Δεῖπνο τῆς Βασιλείας του. Ταπεινώνεται, παίρνει μορφὴ δούλου, γεννιέται ὡς ἄνθρωπος, ὅμοιος μ᾿ ἐμᾶς. Γεννιέται ὡς φτωχὸς δοῦλος σ᾿ ἕνα ψυχρὸ καὶ σκοτεινὸ σπήλαιο. Ἂς μᾶς συγκινήσει ἡ ἄφατη συγκατάβαση τοῦ Κυρίου, τοῦ ἄναρχου Θεοῦ, ὁ Ὁποῖος ἔλαβε ἀρχὴ ὡς ἄνθρωπος γιὰ τὴ δική μας σωτηρία. Ἂς ἀνταποκριθοῦμε δὲ στὸ κάλεσμά του, ὥστε νὰ μᾶς ἀξιώσει νὰ γευθοῦμε τὴν γλυκύτατη χαρὰ τῆς Βασιλείας του, τὸν χορτασμὸ τῆς θέας τοῦ Προσώπου του.