ΤΑ ΑΓΙΑ ΘΕΟΦΑΝΕΙΑ 2026 --- ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ

 Ε.Ι.Π.Α.Σ.

                    Μικρὰ Εἴσοδος. Εἰσοδικὸν

Εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου, Θεὸς Κύριος καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν. Σῶσον ἡμᾶς Υἱὲ Θεοῦ, ὁ ἐν Ἰορδάνῃ ὑπὸ Ἰωάννου βαπτισθείς, ὁ β΄ χορὸς ψάλλοντάς σοι, Ἀλληλούϊα.

                               Ἀπολυτίκιον τῆς ἑορτῆς. Ἦχος α΄

 Ἐν Ἰορδάνῃ βαπτιζομένου σου Κύριε, ἡ τῆς Τριάδος ἐφανερώθη προσκύνησις, τοῦ γὰρ Γεννήτορος ἡ φωνὴ προσεμαρτύρει σοι, ἀγαπητόν σε Υἱὸν ὀνομάζουσα, καὶ τὸ Πνεῦμα ἐν εἴδει περιστερᾶς, ἐβεβαίου τοῦ λόγου τὸ ἀσφαλές. Ὁ ἐπιφανεὶς Χριστὲ ὁ Θεός, καὶ

τὸν κόσμον φωτίσας δόξα σοι.

                                     τὸ Κοντάκιον Ἦχος δ'

 Ἐπεφάνης σήμερον τῇ οἰκουμένῃ, καὶ τὸ φῶς σου Κύριε, ἐσημειώθη ἐφ' ἡμᾶς, ἐν ἐπιγνώσει ὑμνοῦντάς σε. Ἦλθες ἐφάνης τὸ Φῶς τὸ ἀπρόσιτον

 

                            Ἀντὶ δὲ τοῦ Τρισαγίου

Ὅσοι εἰς Χριστὸν ἐβαπτίσθητε, Χριστὸν ἐνεδύσασθε, Ἀλληλούϊα.

===========================

                                        ΕΙΑΓΓΕΛΙΟΝ

                                ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ Γ´ 13 – 17

¹³ Τότε παραγίνεται ὁ Ἰησοῦς ἀπὸ τῆς Γαλιλαίας ἐπὶ τὸν Ἰορδάνην πρὸς τὸν Ἰωάννην τοῦ βαπτισθῆναι ὑπ’ αὐτοῦ. ¹⁴ ὁ δὲ Ἰωάννης διεκώλυεν αὐτὸν λέγων· Ἐγὼ χρείαν ἔχω ὑπὸ σοῦ βαπτισθῆναι, καὶ σὺ ἔρχῃ πρός με; ¹⁵ ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν πρὸς αὐτόν· Ἄφες ἄρτι· οὕτω γὰρ πρέπον ἐστὶν ἡμῖν πληρῶσαι πᾶσαν δικαιοσύνην. τότε ἀφίησιν αὐτόν· ¹⁶ καὶ βαπτισθεὶς ὁ Ἰησοῦς ἀνέβη εὐθὺς ἀπὸ τοῦ ὕδατος· καὶ ἰδοὺ ἀνεῴχθησαν αὐτῷ οἱ οὐρανοί, καὶ εἶδεν τὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ καταβαῖνον ὡσεὶ περιστερὰν καὶ ἐρχόμενον ἐπ’ αὐτόν· ¹⁷ καὶ ἰδοὺ φωνὴ ἐκ τῶν οὐρανῶν λέγουσα· Οὗτός ἐστιν ὁ υἱός μου ὁ ἀγαπητός, ἐν ᾧ εὐδόκησα.

                                     ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

                                ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ Γ´ 13 - 17

¹³ Τοτε έρχεται ο Ιησούς από την Γαλιλαίαν (όπου έμενε και ησχολείτο με την ξυλουργικήν τέχνην) στον Ιορδάνην προς τον Ιωάννην, δια να βαπτισθή από αυτόν. ¹⁴ Ο Ιωάννης όμως τον εμπόδιζε με επιμονήν και έλεγε· “εγώ, ο ατελής και αδύνατος άνθρωπος, έχω ανάγκην να βαπτισθώ από σε, και συ, ο αναμάρτητος και τέλειος, έρχεσαι να βαπτισθής από εμέ;” ¹⁵ Απεκρίθη δε ο Ιησούς και είπε προς αυτόν· “έτσι είναι, αλλά άφησε τώρα τας αντιρρήσεις και μη φέρνεις δυσκολίες στο βάπτισμά μου, διότι έτσι πρέπει, και για μένα και για σένα, να εκπληρώσω κάθε εντολήν του Θεού· μία από τας εντολάς είναι και αυτή”. Τοτε ο Ιωάννης τον αφήκε να βαπτισθή. ¹⁶ Και ο Ιησούς, όταν εβαπτίσθη, εβγήκε αμέσως από το νερό (διότι δεν είχε καμμίαν αμαρτίαν να εξομολογηθή, ενώ οι άλλοι έμεναν εις αυτό, όσον χρόνον διαρκούσε η εξομολόγησίς των). Και ιδού ηνοίχθησαν χάριν αυτού οι ουρανοί και είδε το Πνεύμα του Θεού να κατεβαίνη υπό την μορφήν της περιστεράς και να έρχεται επάνω εις αυτόν. ¹⁷ Και ιδού ηκούσθη από τους ουρανούς η φωνή του Θεού και Πατρός, ο οποίος έλεγεν· “Αυτός είναι ο Υιός μου ο αγαπημένος (ο μονογενής ως Θεός υιός μου, και ο απολύτως αναμάρτητος ως άνθρωπος) στον οποίον αναπαύομαι πάντοτε πλήρως, διότι πράττει το αρεστόν εις εμέ”.

=====================================

                            ΟΜΙΛΙΑ   Α''

                  ΛΟΓΟΣ ΕΙΣ ΤΑ ΑΓΙΑ ΘΕΟΦΑΝΕΙΑ

Φάνηκε ο Χριστός στον κόσμο και τον άχαρο κόσμο στόλισε μ᾿ απέραντη ευφροσύνη. Σήκωσε πάνω Του την αμαρτία του κόσμου, και κατεπάτησε για πάντα τον εχθρό του κόσμου. Αγίασε τις πηγές των υδάτων και φώτισε τις ψυχές των ανθρώπων. Θαύματα αναμείχθηκαν με μεγαλύτερα θαύματα.
Σήμερα, από τη χαρά που έφερε ο Σωτήρας μας Χριστός, χωρίστηκαν η γη και η θάλασσα και απ᾿ άκρη ως άκρη γέμισε ο κόσμος ευφροσύνη. Η σημερινή γιορτή αποκαλύπτει μεγαλύτερα θαύματα από εκείνη της Χριστουγεννιάτικης νυχτιάς.
Γιατί εκείνη την νύχτα που μας πέρασε χαιρότανε μονάχα η γη, καθώς βάσταζε πάνω της στην αγκαλιά της φάτνης τον Παντοκράτορα Θεό. ήμερα όμως, που γιορτάζουμε τα Θεοφάνεια, ευφραίνεται μαζί της και η θάλασσα. Καί ευφραίνεται γιατί διά μέσου του Ιορδάνη λαμβάνει μέρος και αυτή στην ευλογία του αγιασμού.

Στη γιορτή της θείας Γέννησης ο Θεός φάνηκε βρέφος μικρό, νεογέννητο, δείχνοντας έτσι τη δική μας νηπιότητα. Σήμερα όμως Τον βλέπουμε τέλειο άνθρωπο, τέλειο Υιό, από τέλειο Πατέρα γεννημένον.Εκεί φανέρωσε το θείο βρέφος το αστέρι που ανέτειλε από την ανατολή, και εδώ ομολογεί γι᾿ Αυτόν από τον ουρανό ο Θεός Πατέρας, από Τον οποίον γεννήθηκε προ των αιώνων.
Εκεί Τού πρόσφεραν – ωσάν σε βασιλιά – δώρα οι Μάγοι, που πεζοπόρησαν από την ανατολή. Εδώ άγγελοι από τον ουρανό φερμένοι Τού πρόσφεραν τη διακονία που πρέπει μόνο σε Θεό. Εκεί τυλίχτηκε μέσα στα σπάργανα και εδώ λύνει με το βάπτισμα τις σειρές των παραπτωμάτων και τα δεσμά της αμαρτίας μας. Εκεί ο βασιλιάς των ουρανών ντύθηκε σαν βασιλική αλουργίδα τον κόσμο, εδώ η πηγή της ζωής ντύνεται ολόγυρα τα ποταμίσια κύματα.
Ελάτε λοιπόν να ιδείτε παράδοξα θαύματα. Ο Ήλιος της δικαιοσύνης λούζεται στού Ιορδάνη τα νερά. Η φωτιά βουτάει και σμίγει με τα νερά. Καί ο Θεός από άνθρωπο αγιάζεται.
Σήμερα ολόκληρη η κτίση βροντοφωνάζει και ανυμνεί: «Ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου!!» Συ που έρχεσαι διά της Προνοίας Σου μέσα απ᾿ όλα τα κτίσματά Σου. Συ που συντηρείς το ύψος του στερεώματος και έντεχνα οδηγείς σαν ήμερο άλογο με χαλινάρι την τροχιά του Ήλιου. Συ που βάζεις σε τάξη χωρίς διόλου ν᾿ ανακατεύονται τα πλήθη των αστέρων και μας κερνάς πλούσια αγέρα για να αναπνέουμε ασταμάτητα ζωή.
Συ που ζεσταίνεις και ζωογονείς τη μάννα γη ώστε να μας χαρίζει τους καρπούς της ολοχρονίς. Συ που δαμάζεις και σταματάς την πολυκύμαντη θάλασσα ζώνοντάς την ολοτρόγυρα μ᾿ ένα μικρούτσικο χαλινάρι από αμμοχάλικο. Συ που σπρώχνεις τα νερά από της γης τα σπλάχνα και φτιάχνεις τις πηγές. Συ που καθοδηγείς τις ποταμίσιες όχθες να πορεύονται χωρίς χαμό και περιπλάνηση ως τη θάλασσα.
Τούτα όλα τα θαυμάσια αναλογιζόμαστε και από τα κατάβαθά μας βγαίνει η κραυγή: «Ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου».
Πες μας λοιπόν, Ποιός είναι Αυτός, μακάριε Δαυίδ; Ο Κύριος και ο Θεός μας που μας φανερώθηκε μ᾿ ανθρώπινη μορφή. Αλλά δεν το λέει αυτό μόνον ο προφήτης Δαυίδ. Το λέει και ο Απόστολος Παύλος που συμφωνεί μαζί του και διδάσκει: «Μας φανερώθηκε η Χάρη του Θεού που σώζει κάθε άνθρωπο και μας διδάσκει όλους μας». Όχι μερικούς αλλά όλους μας. Σ᾿ όλους, Ιουδαίους και Έλληνες χαρίζει με το βάπτισμα τη σωτηρία και υποδείχνει το σωτήριο αυτό λουτρό σαν ευεργέτημα δοσμένο δωρεάν σε κάθε ανθρώπινη ψυχή που το ζητάει.
Ελάτε να δείτε πρωτόγνωρο κατακλυσμό, πολύ μεγαλύτερον και δυνατότερον απ᾿ εκείνον που γίνηκε την εποχή του Νώε. Εκεί το νερό έπνιξε τους ανθρώπους και εδώ το νερό του βαπτίσματος, κείνους που είχαν πεθάνει πνευματικά ξαναζωντάνεψε, με τη δύναμη του Θεού που σήμερα βαπτίστηκε.
Εκεί ο Νώε έφτιαξε κιβωτό στέρεα από ξύλα και εδώ ο Χριστός ο νοητός Νώε, προσέλαβε από την άφθορο παρθένο Μαρία την κιβωτό του σώματος. Εκεί ο Νώε άλοιψε την κιβωτό εξωτερικά με άσφαλτο πίσσα. Εδώο Χριστός δυνάμωσε και περιφρούρησε την κιβωτό του σώματος με το χρίσμα της πίστεως. Εκεί περιστερά που βάσταζε κλαδί ελιάς προμήνυσε την ευωδία του Δεσπότου Χριστού. Εδώ το Πνεύμα το Άγιον με τη μορφή ολόασπρης περιστεράς παρουσιάστηκε και σ᾿ όλους φανέρωσε τον ελεήμονα Κύριο.
Αλλά με καταπλήττει η υπερβολική ταπείνωση του Κυρίου. Γιατί δεν αρκέστηκε, Αυτός ο γεννημένος τέλειος Υιός από τέλειο Πατέρα, να γεννηθεί και επί γης τέλειο βρέφος από τα σπλάχνα μιάς γυναίκας. Δεν αρκέστηκε Εκείνος που είναι σύνθρονος με τον Θεό Πατέρα να λάβει τη μορφή του δούλου αλλά και σαν τον τελευταίο αμαρτωλό προσέρχεται να βαπτισθεί.
Αλλά ας μη γίνει η κοινή για όλους τους ανθρώπους ευεργεσία σκάνδαλο γι᾿ αυτούς που τούτη την ώρα με ακούνε. Γιατί βαπτίζεται ο Δεσπότης πάντων Χριστός όχι γιατί έχει ανάγκη από ψυχικό καθαρισμό, αλλά για να οικονομήσει με δυό τρόπους το συμφέρον των ψυχών μας, ώστε και με το νερό να μας δωρίσει την αγιαστική χάρη και να προτρέψει τον καθένα μας να βαπτιστεί.
Καθώς μας λέει ο ιερός Ευαγγελιστής, ήρθε ο Ιησούς από τη Γαλιλαία στον Ιορδάνη όπου βρισκόταν ο Ιωάννης για να βαπτιστεί απ̉ αυτόν. Το τι συνέβηκε τότε αδελφοί μου δεν μπορεί να το χωρέσει νούς ανθρώπινος. Γιατί ξεπερνάνε κάθε θέαμα και άκουσμα όσα συνέβηκαν εκεί. Τρέμει ο νούς. Χάνεται η λαλιά μη τολμώντας να εξιστορήσει τα ανέκφραστα. Γι’ αυτό λοιπόν και όταν είδε ο Ιωάννης τον Δεσπότη μας Χριστό να τον πλησιάζει, με πολύ καρδιοχτύπι, πέφτοντας και αγκαλιάζοντας τα πόδια Του του είπε παρακλητικά:
Γιατί βιάζει εμένα τον αδύνατο άνθρωπο ο Παντοδύναμος Θεός μου να κάνω κάτι που ξεπερνάει τις δυνάμεις μου; Δεν είμαι εγώ σε θέση να επιχειρήσω κάτι τέτοιο. Πως να τολμήσω να Σε βαπτίσω; Πότε συνέβηκε να καθαριστεί η φωτιά από το ξερό χορτάρι;
Πότε έπλυνε η λάσπη την πηγή; Πως να βαπτίσω Εσένα τον Κριτή της οικουμένης εγώ ο υπεύθυνος για τόσες αμαρτίες; Πως να Σε βαπτίσω Δέσποτά μου; Δεν βλέπω αμαρτία πάνω Σου. Δεν έχεις πέσει θύμα της κατάρας του προπάτορα Αδάμ. Δεν έχεις καθόλου λερωθεί από την αμαρτία. Γιατί αν και έκλινες ουρανούς και κατέβηκες, τίποτα από τα θελήματα του Θεού Πατέρα δεν παρέβηκες.
Τι κάνεις Δέσποτά μου;
Γιατί μ᾿ αναγκάζεις να κάνω κάτι που ξεπερνάει τις δυνάμεις μου; Ποτέ και τίποτα δεν τόλμησα να κάνω απ᾿ όλα όσα παροργίζουν την αγαθωσύνη Σου.
Σαν δούλος πιστός, γεμάτος αγάπη και σεβασμό για τον αφέντη του, πρότρεξα και εμήνυσα στον κόσμο την παρουσία Σου. Ενώ βρισκόμουνα ακόμη μέσα στην κοιλιά της μάνας μου, δανείστηκα τη γλώσσα της και Θεό του κόσμου Σε εκήρυξα. Όλους τους προετοίμασα να Σε δεχθούν, να Σ᾿ απαντήσουν.
Πες μου λοιπόν Κύριέ μου, πως θ᾿ ανεχθεί να δεί ο ήλιος τον Παντοκράτορα Θεό έτσι να εξευτελίζεται από την τόλμη ενός δούλου Του και δεν θα ρίξει καυτερές φωτοβολίδες να με κατακάψει, όπως έκανε εκείνους τους καιρούς τους άσωτους Σοδομίτες; Πως θα αντέξει η γη να δεί Εκείνον που αγιάζει τους αγγέλους, απέριττα να βαπτίζεται από χέρι ανθρώπου αμαρτωλού και δεν θ᾿ ανοίξει τα σπλάχνα της για να με καταπιεί, όπως έκανε τον Αβειρών και τον Δαθάν;
Πως να βαπτίσω Δέσποτά μου Εσένα που δεν μολύνθηκες από της φυσικής γέννησης το λέρωμα; «Εξ ασπόρου γαστρός, άσπορος προήλθε καρπός». Πως λοιπόν εγώ ο χιλιολερωμένος από την αμαρτία άνθρωπος να αγνίσω τον Θεό; Θεό αναμάρτητο;
Εγώ έχω ανάγκη να βαπτιστώ από Σένα και Συ έρχεσαι σε μένα; Μ᾿ έστειλες να βαπτίζω, Κύριέ μου, και δεν παράκουσα την εντολή Σου. Πρότρεπα όλους προς το βάπτισμα και τους έλεγα: «Ομολογήστε ενώπιον του Κυρίου τις αμαρτίες σας, γιατί Αυτός είναι ο μόνος αγαθός. Αυτός που έρχεται πίσω μου δεν είναι βλοσυρός και αυστηρός. Είναι αγαθός και Υιός Πατέρα Αγαθού. Δεν φέρεται για λίγο μονάχα μ᾿ αγαθωσύνη και ύστερα αλλάζει διάθεση για τον αμαρτωλό άνθρωπο, αλλά το έλεός Του μένει εις τον αιώνα. Καί επειδή το έλεός Του είναι αμέτρητο γι᾿ αυτό και οι ουράνιες δυνάμεις ανυμνώντας Τού έλεγαν:
«Ευλογημένος Συ που έρχεσαι στο όνομα του Κυρίου». Ο Κύριος και ο Θεός μας μας φανερώθηκε. Μας φανερώθηκε ο Ήλιος της δικαιοσύνης και διέλυσε το σκοτάδι της άγνοιας που μας περιέλουζε. Μας φανερώθηκε ο ουράνιος τσοπάνης και έδιωξε από το κοπάδι των παιδιών Του τους λύκους του διαβόλου. Μας φανερώθηκε ο Μονογενής Υιός του Πατρός και χάρισε με το βάπτισμα την υιοθεσία στους πιστούς. Μας φανερώθηκε η ζωή ολόκληρου του κόσμου και με το θάνατό Του θανάτωσε τον θάνατο ως αθάνατος και αξίωσε να ζήσουν ζωή αθάνατη, εκείνοι που είχαν πέσει στη φθορά και στο θάνατο.
Αλλά ενώ εγίνονταν όλα αυτά, ο Θεός Πατέρας αγαλλώμενος με την υπερβολική ταπείνωση του Υιού, ανοίγει διάπλατα τις πύλες του ουρανού και με βροντερή φωνή ξεχειλισμένη από αισθήματα που πλημμυρίζουνε μια πατρική καρδιά, ανακράζει: «Αυτός είναι ο Υιός μου ο αγαπητός».
Καί για να μην μπερδευτεί ο νούς όσων ακούγανε όλα τούτα – αν είναι δηλαδή Υιός ο Βαπτιστής ή ο Χριστός- έρχεται το Άγιον Πνεύμα, σαν άσπρο περιστέρι και δείχνει Εκείνον που βαπτιζόταν και που ο Θεός Πατέρας τον μαρτυρούσε στους ανθρώπους σαν μονογενή Υιό Του.
Σ᾿ Αυτόν πρέπει η δόξα, το κράτος, η τιμή και η προσκύνηση σήμερα και πάντοτε και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

                                          ΟΜΙΛΙΑ Β'' 

              Τού  Μητροπολίτου Νικοπόλεως Μελετίου (†)

 

                      1. Λαχτάρησε τό νερό νά Τόν ἀγκαλιάσει

«Ἡ θάλασσα εἶδε καί ἔφυγε. Ὁ Ἰορδάνης ἐστράφη εἰς τά ὀπίσω».

Τά λόγια αὐτά τά ὁποῖα ἀκοῦμε σήμερα νά ἐπαναλαμβάνονται πολλές φορές, θυμίζουν ὅτι, ὅταν πέρασε ἀπό τήν Ἐρυθρά θάλασσα ὁ λαός τοῦ Ἰσραήλ πού ἦταν, σύμβολο ἁπλῶς τοῦ Θεοῦ τῆς δόξης, ἡ θάλασσα εἶδε καί ἔφυγε. Χωρίστηκαν τά νερά της καί πέρασε ὁ Ἰσραήλ σάν σέ ξηρά.

Ὅταν πάλι τά σύμβολα τοῦ Θεοῦ τῆς δόξης ἔφτασαν στόν Ἰορδάνη, ἐπί τοῦ Ἰησοῦ τοῦ Ναυῆ, ἡ κιβωτός τῆς Διαθήκης δηλαδή καί ὁ λαός, πάλι «ὁ Ἰορδάνης ἐστράφη εἰς τά ὀπίσω». Καί ἔμεινε τό ἔδαφος, ἐκεῖ πού πρίν ἔρρεε τό νερό ξηρό. Καί ἐπέρασε πάλι ἡ Κιβωτός τῆς Διαθήκης καί ὁ λαός τοῦ Θεοῦ σάν σέ ξηρά.

Καί ὅταν γιά τρίτη φορά ὁ ἅγιος καί δίκαιος καί μέγας προφήτης Ἠλίας, ἤθελε νά περάσει τόν Ἰορδάνη, τόν κτύπησε μέ τήν μηλωτή του, δηλαδή μέ τό παλτό του θά λέγαμε σήμερα, καί ὁ Ἰορδάνης χωρίστηκε. Ἔφυγε τό νερό του, γύρισε πρός τά πίσω καί πέρασε ὁ Ἠλίας μαζί μέ τόν προφήτη Ἐλισαῖο σάν σέ ξηρά.

Τρία μεγάλα θαύματα, τά ὁποῖα μᾶς λένε, ὅτι μέ τό νερό τοῦ βαπτίσματος, τό ὁποῖο συμβολίζει ὁ Ἰορδάνης, ἀνοίγει ἡ πύλη πρός τόν οὐρανό, διάπλατα. Καί δέν ἐμποδίζει τήν πορεία τοῦ ἀνθρώπου πρός τά ἐκεῖ, οὔτε ἡ θάλασσα, οὔτε αὐτό τό ρευστό στοιχεῖο, τό νερό, τό ὁποῖο ὅταν τό ἀπολύσεις κατακλύζει τά πάντα. Ἀλλά ὅλα ὑποχωροῦν ἐνώπιον τῶν τέκνων τοῦ Θεοῦ, γιά νά τούς ἀφήσουν ἐλεύθερο τόν δρόμο.

Τί παράξενο πράγμα ὅμως.

Ὅταν περνοῦσαν τά σύμβολα τοῦ Θεοῦ, ἡ κιβωτός τῆς Διαθήκης καί ὁ ἅγιος καί δίκαιος καί μέγας προφήτης Ἠλίας, «ἡ θάλασσα εἶδε καί ἔφυγε καί ὁ Ἰορδάνης ἐστράφη εἰς τά ὀπίσω». Ὅταν ὅμως ὁ ἴδιος ὁ Θεός τῆς δόξης, Ἰησοῦς Χριστός, ὁ εὐλογητός εἰς τούς αἰώνας, μπῆκε μέσα στόν Ἰορδάνη, τό νερό τοῦ Ἰορδάνη λαχτάρησε νά τόν ἀγκαλιάσει καί νά πάει κοντά του, ὅσο πιό πολύ μποροῦσε κοντά του, γιά νά πάρει τήν εὐλογία του καί τή χάρη του. Καί ἀπό τότε πού ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός βαπτίσθηκε στόν Ἰορδάνη, ἔγιναν τά νάματα τοῦ Ἰορδάνη, ὅπως λέμε στίς σημερινές εὐχές, ἰάματα. Ψυχῶν καί σωμάτων.

Καί ψυχῶν μέν ἰάματα γίνονται μέ τή χάρη τοῦ Ἁγιασμοῦ, τόν ὁποῖο καί σήμερα τελοῦμε. Καί μεταβάλλεται τό νερό μέ τήν εὐλογία, στήν κατάσταση στήν ὁποία βρέθηκε καί ἀπόκτησε τό νερό τοῦ Ἰορδάνη, ὅταν ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός μπῆκε μέσα σέ αὐτό καί ἔγινε ἄφθαρτο καί πηγή ἀφθαρσίας.

Καί ἀφθαρτοποιεῖ ἐκείνους πού βαπτίζονται μέσα στό νερό τοῦ Ἰορδάνου.

Μακάριος ὁ ἄνθρωπος, πού τήν χάρη πού παίρνει στό νερό τοῦ Ἰορδάνη, στό βάπτισμα, στήν ἁγία κολυμβήθρα, τήν διατηρεῖ. Διότι ὅπως εἴπαμε προηγουμένως, ὅταν θά ἔλθει ἡ ὥρα γιά νά βαδίσει πρός τή γῆ τῆς Ἐπαγγελίας, πρός τήν ἄνω Ἱερουσαλήμ, πρός τήν Βασιλεία τῶν οὐρανῶν, τά πάντα θά ὑποχωρήσουν καί θά τοῦ ἀνοίξουν τόν δρόμο διάπλατα.

             2. Τί θά πάθαινε ὁ Νεεμάν... Τόν ξελάσπωσε ὁ δοῦλος του

Στήν ἱστορία τοῦ ἁγίου καί δικαίου προφήτου Ἐλισαίου διαβάζομε τά ἑξῆς:

Ἕνας ἄρχοντας τοῦ βασιλιά τῶν Ἀσσυρίων, Νεεμάν, θά λέγαμε σήμερα, ὑπουργός ἤ πρωθυπουργός του, εἶχε λέπρα. Καί ἔμαθε ὅτι ὁ μόνος πού μπορεῖ νά τόν θεραπεύσει, εἶναι ὁ προφήτης Ἐλισαῖος, πού κάνει πάρα πολλά θαύματα. Πῆγε λοιπόν ταπεινά καί τοῦ χτύπησε τήν πόρτα. Ἀλλά ὁ προφήτης Ἐλισαῖος δέν τοῦ ἄνοιξε. Τοῦ παράγγειλε μόνο μέ κάποιον καί τοῦ εἶπε:

—Πήγαινε, νά βουτήξεις καί νά λουστεῖς ἑπτά φορές στόν Ἰορδάνη.

Ὁ Νεεμάν ὁ Σύρος, εἶπε μέσα του, καί τό εἶπε καί στούς ἄλλους:

—Τί εἶναι αὐτά πού μοῦ λέει; Εἶπα καί ἐγώ πῶς θά βγεῖ νά μέ σταυρώσει, πού λέμε σήμερα, νά μοῦ κάνει μιά εὐχή καί προσευχή, νά μέ ἀκουμπήσει μέ τό χέρι του νά γίνω καλά. [Ἀλλά] ἄκου πράματα. Ἄκου πράματα, [πού μοῦ] λέει: «Νά πᾶς στόν Ἰορδάνη νά βουτήξεις ἑπτά φορές καί θά γίνεις καλά». Σέ ποιόν; Στόν Ἰορδάνη.

Σ’ αὐτό τό βρωμοπόταμο. Λές καί δέν ἔχομε ἐμεῖς νερά στήν Ἀσσυρία, Ἀβανά καί Φαρφάρ καί ἄλλα ποτάμια. Ποτάμια νά δεῖς καί νά χαρεῖς. Σ’ αὐτό τό βρωμοπόταμο θά πάω; Δέν ἔχω νά πάω πουθενά. Καί γυρίζω πίσω στό σπίτι μου.

Τοῦ λέει τότε ἕνας ἀπό τούς ὑπηρέτες του, ἀπό τούς ἀξιωματικούς πού ἦταν μαζί του:

—Πάτερ. Πατέρα δηλαδή, ἄν σοῦ ἔλεγε ὁ προφήτης μιά μεγάλη κουβέντα πού θά σέ ἐντυπωσίαζε, δέν θά τήν τηροῦσες; Καί ἐπειδή σοῦ εἶπε μιά ἁπλή κουβέντα τήν καταφρονεῖς; Τί διαφορά ἔχει τό πράγμα. Ὁ ἴδιος δέν θά ἦταν πού θά μιλοῦσε καί τότε καί τώρα; Λογική καί μεγάλα πράγματα γυρεύεις ὅταν πηγαίνεις στό Θεό; Ἤ τήν δύναμη καί τήν χάρη τοῦ Θεοῦ;

Τί σοφά λόγια πού τοῦ εἶπε ὁ ἁπλός ὑπηρέτης του. Τί σοφά λόγια.

Λέγει ὁ ἀπόστολος Παῦλος: «Τό μωρόν τοῦ Θεοῦ, σοφώτερον τῶν ἀνθρώπων ἐστι. Καί τό ἀσθενές τοῦ Θεοῦ ἰσχυρότερον τῶν ἀνθρώπων ἐστι».

Ὅτι λόγο ν’ ἀκοῦς ἀπό τόν Θεό, ὅσο καί ἄν σοῦ φαίνεται ἀνοησία, εἶναι μεγαλύτερη σοφία, ἀπ' ὅτι εἶναι ὅλες οἱ σοφίες τοῦ κόσμου, ὅλες οἱ σοφίες τῶν ἀνθρώπων.

Καί ὅτι καί ἄν ἀκοῦς ἀπό τόν Θεό πού σοῦ φαίνεται ἀδύνατο καί ἀσθενικό, νά τό ξέρεις, εἶναι πιό δυνατό ἀπό ὅλες τίς δυνάμεις τοῦ κόσμου. «Καί τό ἀσθενές τοῦ Θεοῦ, ἰσχυρότερον τῶν ἀνθρώπων ἐστι».

Κατενύγει ὁ Νεεμάν ὁ Σύρος ἀκούοντας αὐτά τά λόγια καί πῆγε καί πλύθηκε κατά τήν ἐντολή τοῦ ἁγίου προφήτου Ἐλισαίου ἑπτά φορές στόν Ἰορδάνη. Καί ἔφυγε ἀπό πάνω του ἡ λέπρα. Καί ἔγινε τό δέρμα του, ἀπό τήν ἀθλία καί ἀξιολύπητη κατάσταση στήν ὁποία τό φέρνει ἡ λέπρα, σάν «παιδαρίου μικροῦ». Σάν νά ἦταν ἕνας ἔφηβος. Σάν νά ἦταν ἕνα παιδί, πού μόλις μπαίνει εἰς τήν νεανική ἡλικία.

Καί ἐπέστεψε στήν χώρα του ὑγιής.

Γιατί τό ἔκανε ὁ Θεός αὐτό τό θαῦμα;

Γιά νά μᾶς δείξει, ὅτι τό νερό τοῦ βαπτίσματος δίδει ὑγεία καί ψυχῆς καί σώματος. Καί μακάριος ὁ ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος δέν ἀκούει στά θέματα πού εἶναι συνυφασμένα μέ τόν Θεό, τόν πάνσοφο καί παντοδύναμο, ἐκεῖνα πού τοῦ ὑπαγορεύουν σκέψεις του -μάταιες καί πενιχρές- ἀπό τίς γνώσεις πού ἔχει στόν κόσμο τοῦτο. Καί ἄς προσθέσομε μιά πνευματική κουβέντα, μακάριοι ὅσοι τήν καταλαβαίνουν, «σκέψεις ὑπό τήν καθοδήγηση τοῦ διαβόλου».

Καλότυχος ἐκεῖνος ὁ ἄνθρωπος, πού ὅταν ἔχει ἐνώπιόν του λόγο Θεοῦ, δέν ἀκούει σκέψεις ἀνθρώπινες, ὑπό τήν καθοδήγηση τοῦ διαβόλου, δημιουργούμενες μέσα στό νοῦ καί στήν καρδιά τοῦ ἀνθρώπου, ἀλλά ὑποτάσσεται μέ ταπείνωση καί ἀναζητεῖ κοντά στό Θεό χάρη, ἔλεος, δύναμη, ὑγεία σώματος καί ψυχῆς, καθαρότητα, ὀρθοτόμηση, ὀρθοπόδηση καί ὀρθή πορεία πρός τό θέλημά του καί πρός τήν Βασιλεία του.

Μέ αὐτή τήν λαχτάρα καί ἐμεῖς σήμερα, δοξάζοντας τόν ἐπιφανέντα Κύριον καί σωτήρα μας Ἰησοῦ Χριστό, ἄς πιοῦμε ἀπό τό νερό τοῦ Ἰορδάνου, γιά νά γίνει ἴαμα, θεραπεία τῆς ψυχῆς μας καί τοῦ σώματός μας. Ἀμήν.