Ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος

 Ε.Ι.Π.Α.Σ.

                 Ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος (329-390 μ.Χ.), γνωστός και ως Ναζιανζηνός, ήταν κορυφαίος Έλληνας Πατέρας της Εκκλησίας, Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως και ένας από τους Τρεις Ιεράρχες. Θεωρείται ο κατ' εξοχήν «Τριαδικός Θεολόγος» και ταλαντούχος ρήτορας, που συνέδεσε την κλασική ελληνική παιδεία με τη χριστιανική δογματική. 

Κύρια Στοιχεία για τον Άγιο Γρηγόριο:

• Καταγωγή και Εκπαίδευση: Γεννήθηκε στην Αριανζό της Καππαδοκίας. Σπούδασε στην Καισάρεια, την Αλεξάνδρεια και την Αθήνα, όπου ανέπτυξε στενή φιλία με τον Μέγα Βασίλειο.
• Θεολογικό Έργο: Διακρίθηκε για τη συνεισφορά του στην Τριαδική Θεολογία, υπερασπιζόμενος τη θεότητα του Αγίου Πνεύματος. Έγραψε περίφημους θεολογικούς λόγους ενάντια στους Αρειανούς.
• Εκκλησιαστική Δράση: Διατέλεσε Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως (381 μ.Χ.) και Πρόεδρος της Δεύτερης Οικουμενικής Συνόδου, συμβάλλοντας στην ενότητα της Εκκλησίας, αν και τελικά παραιτήθηκε για λόγους ειρήνης.
• Συγγραφικό Έργο: Εκτός από τους «Θεολογικούς Λόγους», άφησε πλούσια επιστολογραφία, ποιήματα και αυτοβιογραφικά κείμενα.
• Μνήμη: Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη του στις 25 Ιανουαρίου (και μαζί με τους Τρεις Ιεράρχες στις 30 Ιανουαρίου). 

Χαρακτηρίζεται από τον βαθύ πνευματικό του λόγο και τη ζωή του, η οποία ήταν αφοσιωμένη στη διακονία και τη διδασκαλία του Ευαγγελίου.

 

 

==========================================

 

Ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος γεννήθηκε το 329 μ.Χ. στην Αριανζό, κωμόπολη της Καππαδοκίας, από τον Γρηγόριο, επίσκοπο Ναζιανζού (1η Ιανουαρίου) και την Νόννα (5 Αυγούστου). Έχει δύο αδέρφια: τον Καισάρειο (βλέπε 9 Μαρτίου) και τη πασίγνωστη για την ευσέβειά της αδερφή Γοργονία (βλέπε 23 Φεβρουαρίου).

Στη Ναζιανζό, διδάσκεται τη στοιχειώδη εκπαίδευση, ενώ τη μέση στη Καισάρεια, όπου γνωρίζεται με το συμμαθητή του Μέγα Βασίλειο (βλέπε 1 Ιανουαρίου). Έπειτα, πηγαίνει κοντά σε περίφημους διδασκάλους της ρητορικής στη Παλαιστίνη και στην Αλεξάνδρεια και, τέλος, στα Πανεπιστήμια της Αθήνας. Οι σπουδές του διήρκεσαν 13 ολόκληρα χρόνια (από 17 έως 30 ετών).

Μετά τις σπουδές στην Αθήνα ο Γρηγόριος επιστρέφει στη πατρίδα του μονολότι του πρόσφεραν έδρα Καθηγητή Πανεπιστημίου. Εκεί, ο πατέρας του, επίσκοπος Ναζιανζού, τον χειροτονεί πρεσβύτερο. Αλλά ο Άγιος Γρηγόριος προτιμά την ησυχία του αναχωρητηρίου στο Πόντο, κοντά στο φίλο του Βασίλειο, για περισσότερη άσκηση στη πνευματική ζωή.

Μετά, όμως, από θερμές παρακλήσεις των δικών του, επιστρέφει στην πατρίδα του και μπαίνει στην ενεργό δράση της Εκκλησίας. Στα 43 του χρόνια ο Θεός τον ανύψωσε στο επισκοπικό αξίωμα. Έδρα του ορίστηκε η περιοχή των Σασίμων την οποία ποτέ δεν ποίμανε λόγω των Αρειανών κατοίκων της.

Όμως, ο θάνατος έρχεται να πληγώσει τη ψυχή του, με αλλεπάλληλους θανάτους συγγενικών προσώπων. Πρώτα του αδερφού του Καισαρείου, έπειτα της αδερφής του Γοργονίας, μετά του πατέρα του και, τέλος, της μητέρας του Νόννας. Μετά απ’ αυτές τις θλίψεις, η θεία Πρόνοια τον φέρνει στην Κωνσταντινούπολη (378 μ.Χ.), όπου υπερασπίζεται με καταπληκτικό τρόπο την Ορθοδοξία και χτυπά καίρια τους Αρειανούς, που είχαν πλημμυρίσει την Κωνσταντινούπολη.

Η κατάσταση ήταν πολύ δύσκολη. Όλοι οι ναοί της Βασιλεύουσας ήταν στα χέρια των αιρετικών. Όμως ο Άγιος δεν απελπίζεται. Μετατρέπει ένα δωμάτιο στο σπίτι που τον φιλοξενούσαν σε ναό και του δίνει συμβολικό όνομα. Ονομάζει το ναό Αγία Αναστασία δείγμα ότι πίστευε στην ανάσταση της Ορθόδοξης Πίστης.

Οι αγώνες είναι επικίνδυνοι. Οι αιρετικοί ανεβασμένοι πάνω στις σκεπές των σπιτιών του πετούν πέτρες και έτσι ο Άγιος Γρηγόριος δοκιμάζεται πολύ. Στο ναό της Αγίας Αναστασίας εκφωνεί τους περίφημους πέντε θεολογικούς λόγους που του έδωσαν δίκαια τον τίτλο του Θεολόγου.

Μετά το σκληρό αυτό αγώνα, ο Μέγας Θεοδόσιος τον αναδεικνύει Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως (381 μ.Χ.). Η Β’ Οικουμενική Σύνοδος τον αναγνώρισε ως Πρόεδρό της. Όμως μια μερίδα επισκόπων τον αντιπολιτεύεται για ευτελή λόγο. Τότε ο Γρηγόριος, αηδιασμένος, δηλώνει τη παραίτησή του, αναχωρεί στη γενέτειρά του Αριανζό και τελειώνει με ειρήνη τη ζωή του, το 390 μ.Χ.

Ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος άφησε μεγάλο συγγραφικό έργο. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα φιλοσοφημένα 408 ποιήματά του 18.000 περίπου στίχων. Είναι από τα μεγαλύτερα πνεύματα του Χριστιανισμού και από τους λαμπρότερους αθλητές της ορθόδοξης πίστης.

Η τίμια κάρα του φυλάσσεται στην Ιερά Μονή Βατοπεδίου, στο Άγιο Όρος ενώ το ιερό σκήνωμα του φυλάσσεται στον ομώνυμο Ναό του στην Νέα Καρβάλη.

πηγή